Fatemeh Taghavian

“گفتی دوستت دارم
و من به خیابان رفتم !
فضای اتاق برای پرواز کافی نبود”
― گروس عبدالملکیان

“آدم‌ها می‌آیند
زندگی می‌کنند
می‌میرند
و می‌روند
اما
فاجعه‌ی زندگی تو
آن هنگام آغاز می‌شود
که آدمی می‌ميرد
اما
نمی‌رود
می‌ماند
و نبودنش در بودن تو
چنان ته ‌نشین می‌شود
که تو می‌میری در حالی که زنده­‌ای
و او زنده می‌شود در حالی که مرده است

از مزار که بازگشتی
قبرستان را به خانه نیاور”
― آزاده طاهايي / Azadeh Tahaei

“برمیگردم
با چشمانم
که تنها یادگار کودکی منند
آیا مادرم مرا باز خواهد شناخت؟”
― حسین پناهی

“نترس!
سگی که پارس می‌کند
حتمن که هار نیست
ما آدم‌ها هم
گاهی از شدت تنهایی
پاچه‌ی خودمان را گاز می‌گیریم”
― رضا کاظمی