Mani

“ای نور ،
ای جغرافیای سری که متلاشی می‌شود !
با تو عشق در قلب من
شعوری کروی دارد.”
― بیژن الهی

“این جا که همیشه می‌نشینی وچای هم می‌زنیّ وبه ابرها
نگاه می‌کنی
که دائماً بزرگ می‌شوند و کوچک و این قدر، خلاصه، دقیقه دقیقه که انگار
بازمان می‌رقصند.

گاهی اتفاق می‌افتد غروبها
چیزی انگار گُمت شده باشد، بعد می‌بینی از نبودِ نور بوده وفتی آن رفیقِ قدیمی
کلید چراغ را می‌زند...”
― بیژن الهی

“پس که
یک شب پس از باران، چتر را میبندد و تنها می‌شود ؟
الف – لام – میم، سلام بر تبرهایی که
حروف آزادی را
جدا جدا کرده‌اند !”
― بیژن الهی

“و من او را
چون شاخه یی که به زیر برف شکسته باشد
دوست می داشتم.”
― بیژن الهی, جوانی‌ها