Louise CB

“Ze ging nu helemaal vooraan op haar stoel zitten, keek Riley lang in de ogen, ze haalde diep adem, en opeens nam ze het flesje water dat voor haar stond en goot het uit over haar hoofd. Water stroomde over haar gezicht, haar haar, haar grijze blouse, en drupte zo op de grond. Riley zat verbouwereerd naar haar te kijken, verroerde geen vin. Met zijn drieën werden ze minutenlang een tableau. Een man met een bril scheef op zijn neus bleef twee tafels verderop staan en staarde naar hen. ‘Hui-, huilen kan op, op veel, manieren,’ zei Suzanne.”
― Griet Op de Beeck, Het beste wat we hebben