Bojana

“Сè почнува од некоја недвосмислена потреба да се биде нешто и да се биде со некого. Но, таа потреба, полека, речиси неосетливо полека, ќе почне да се претвора во навика. И од таа навика не можеш да се откажеш. Отпрвин не ја гледаш опасноста, иако постојано пропаѓаш во неа. Ќе ја видиш откако ќе пропаднеш. И откако ќе сфатиш дека нема кој да ти помогне. Но, пред тоа, немаш поважни задачи, ни попривлечни задоволства.”
― Петре М. Андреевски, Тунел

“А кога е осамен, а не сака сам да биде, ќе почне да си зборува со себеси: се борев, прашува, се бореше, сам си одвраќа. А за кого се борев, прашува, за кого и против кого, прашува, кој е поразениот, се прашува, ама одговор сега не си дава.”
― Петре М. Андреевски, Пиреј

“Сега гледам дека е најтешко да се направи првиот и решителен чекор. Вториот е веќе полесен. А полесен е, зашто едниот не може без другиот.”
― Петре М. Андреевски, Пиреј

“Не плачеме, вели, тоа дождот ни тече по образите.”
― Петре М. Андреевски, Пиреј