Fabjola

“Nuk është e lehtë të dish pse e vrasin veten njerëzit, madje edhe njerëzit më të afërt. Të gjithë njerëzit janë të marrë; të gjithë vuajnë si qen – ndonjëherë pa shkak dhe pothuajse përherë fshehtas. Njeriu ngjesh fytyrën në jastëk dhe pret të nesërmen. Befas, nuk pret më.”
― Javier Marías

“Sekreti nuk ka një natyrë të vetën – përcaktohet si i tillë nga fshehja dhe heshtja, ose nga kujdesi, ose edhe nga harrimi; të mos e flasësh dhe të mos e tregosh. Sepse të dëgjuarit është më i rrezikshëm, dhe nuk mund të shmanget. Vetëm atëherë ndodhin gjëra, kur nuk tregohen. Po t’i rrëfesh, i tremb dhe i dëbon faktet. Shpesh rrëfejmë mesveti gjëra për të tjerët, jo për veten tonë – përveçse po të mendosh se u takon të dyve. Dhe atëherë gjuha shkon në vrimë të veshit.”
― Javier Marías

“Përherë të krijonte përshtypjen se po humbte diçka dhe se ishte i vetëdijshëm për këtë në mënyrë të dhimbshme – si ata njerëz që duan të jetojnë disa jetë njëherësh, duke u shumëfishuar, dhe që nuk mjaftohen me të qenët vetëm vetja e tyre: njerëz që marron nga mëria.”
― Javier Marías

“Në shtrat rrëfehet çdo gjë – s’ka sekrete midis atyre që ndajnë shtratin; ai është një rrëfyes i përhershëm.”
― Javier Marías