Status Updates From Tratat de descompunere

Bizi hayvanlardan ve hemcinslerimizden ayırt eden sadece bu uykusuz gecelerimizin toplamıdır. Hangi zengin ya da tuhaf fikir, bir uykucunun ürünü olmuştur? Uykunuz iyi mi? Rüyalarınız külfetsiz mi? Anonim güruhu kalabalıklaştırırsınız. Gündüz, düşüncelere düşmandır; güneş karartır onları; ancak gecenin ortasında açılırlar...

Weltschmerz

Yani “dünya acısı” ya da “dünyadan duyulan varoluşsal keder” anlamına gelir.

ile bağlantılıdır. Bu yüzden Arthur Schopenhauer, Hugo von Hofmannsthal, Franz Kafka veya Stefan Zweig gibi isimlerin atmosferiyle birlikte anılır.

Hepten unutulmuş halkların yorgunluğunu gözkapaklarımdan atamıyorum.

Hugo von hofmannsthal

Hakikatlerin ortasında kanaatsiz ve yalnız başına dolaşmak ne bir insanın ne de bir azizin işidir; ama bazen bir şairin işi olabilir…

Kanınızın inceldiğini hissetmektir bu; bir kansızlık cenneti düşlemek ve damarlarınızda gözyaşlarının aktığını işitmektir…

Onların yakınında olunduğunda vücut önce kuvvetlenir, sonra yumuşar ve dağılır. Zira şair bir tahrip etkenidir, bir virüstür, kılık değiştirmiş bir hastalıktır ve harikulade biçimde belirsiz olmasına karşın alyuvarlarımız için en vahim tehlikedir. Onun çevresinde yaşamak mı?

Valery veya Stefan George bizi onlara yanaştığımız yere koyarlar, ya da zihnin biçimsel düzleminde daha talepkar kılarlar: İhtiyaç duymadığımız dehalardır, sadece sanatçılardır. Ama bir Shelley, bir Baudelaire, bir Rilke, organizmamızın en derinine müdahale ederler, organizmamız da bir zaaf gibi benimser onları.

Hakiki bir şairi şundan tanırım: Onunla görüşe görüşe, eserinin mahremiyetinde uzun süre yaşayınca, içimde bir şeyler değişir: eğilimlerim ya da zevklerim filan değil, bizzat kanım; sanki içine ince bir dert sızmış, akışını, kıvamını ve vasfını değiştirmiştir.

Les idées sont des succedanés des chagrins.
Kederlerin yerini fikirler alır.
- Marcel Proust

Keşfedilmemiş bir gezegen kadar uzaksın kendinden

Kendinize güveninizin inceliği yüzyılın bütün iddialarını aşar. Sizinkiyle karşılaştırıldığında, adlatmaca ve hava cıva olduğu açığa çıkmayan bir zafer düşü var mıdır?
Zamandışılığa düşkünsünüzdür ve bu saplantınızı dağıtan zamana zulmedersiniz.

Kalbimle gökyüzü arasındaki boşluk genişlesin!

Yaşamak şu anlama gelir: inanmak ve ümit etmek

Neron’un “Vatanının yıkıldığını gördüğün için mutlu ol Priamos” diye haykırdığı doğruysa onu meydan okumanın yüceliğine şık hareketin son cevherine ve iç karartıcı tumturaklılığa erişmiş olma meziyetini teslim edelim.

Çünkü her dehanın içinde, bir Marsilyalı’yla bir Tanrı beraber yaşar.

*Marsilyalılar,palavracılıklarıyla ünlüdür.

"Benle bir daha hiç karşılaşmayacağım," der kendine; son nefretini kendine yönelttiği için mutludur; varlıkları ve şeyleri -affederken- yok ettiği içinse daha da mutludur.)

Kendine tapmayan kişi daha doğmamıştır. Yaşayan her şey kendisini çok sever; hayatın derinlikleriyle yüzeyini kasıp kavuran dehşet başka türlü nereden gelirdi ki? Herkese göre evrendeki tek sabit nokta kendisidir. Eğer bir insan bir fikir için ölürse, bunun nedeni fikrin onun fikri olmasından, onun hayatı olmasındandır.

Yeryüzündeki yazgımıza bizi kim çarptırmıştır?

Herke, yalnızlık hiyerarşisinin farklı bir derecesinde yerini alır

Eğer düşüncede öldürdüklerimiz hakikaten yok olsalardı, yeryüzünde kimse kalmazdı.