Status Updates From انسان، عشق، عدالت: مجموعه‌ی...

Camus always touch me in my deepest.

«یگانه آزادی ممکن آزادی در قبال مرگ است. آزاد واقعی کسی است که مرگ را چنان که هست می‌پذیرد و در عین حال عواقبش را نیز پذیراست.»

یکی از چیزایی که مورد بحث تو مرگ نابهنگام کامو اینه که میگن کمونیسم ها یا رده بالاهای کا گ ب ماشین رو دستکاری کردن که منجر به مرگ کامو شده... الان که این کتاب مجموعه نمایشنامه ها رو میخونم میبینم نه یکم که خیلی تند و تیز هم به کمونیسم تاخته. حتی توی همین نمایشنامه تسخیرشدگان که اقتباس
یه صحنه هست که کل شخصیت های جوان تحت عنوان توطئه چنان جمعند و چه دیالوگ هایی این بین رد و بدل میشه. زیبا مورد تمسخر قرار میده کمونیسمُ

چقدر خوب تو نمایشنامه تسخیرشدگان حال و هوای روسی داستان رو حفظ کرده👍🏼
قطعا خوندن نمایشنامه‌های کامو تا اینجا برام لذتبخش بوده

نمایشنامه دادگران یا همون صالحان تموم شد.
حقیقتا خوندن سریع این کتاب اشتباه محض! چون هر کدوم از این نمایشنامه ها دنیایی واسه خودش... البته جمع کردن این تعداد در یک مجموعه، خوندن و داشتنش برای یه علاقه‌مند کار خوشایندی به حساب میاد.

نمایشنامه حکومت نظامی واقعا جالب و بی نظیره...
من واقعا از خواندن تک تک دیالوگ ها لذت میبرم.
کامو به زبردستی و طنز گزنده‌ای تو این اثر به صورت تمثیلی حکومت ها تمامیت خواه و نقد می‌کنه.

الان دارم نمایشنامه دوم این مجموعه یعنی سوءتفاهم رو میخونم منتها این وسط موندم لحن ادبی که فریس آبادی درآورده درسته یا لحن محاوره ای دیهیمی از همین نمایشنامه که نشر ماهی چاپ زده؟
الان کدوم به متن اصلی نزدیک تر بلخره؟