Status Updates From Завинаги твой, Винсент

هنگامی که بوم سفید نقاشی مانند ابلهان چشمک می‌زند و شخص را ناراحت می‌کند، باید روی آن رنگ ریخت، حال به هر صورت که باشد.
زندگی نیز با سکوت و نومیدی بی‌نهایت خود مانند بوم سفید نقاشی است اما، زندگی هرچند ساکت و خاموش باشد و هر اندازه خود را بی‌جان نشان دهد، توانایی ندارد انسان باایمان و پرشور و فهمیده را به حماقت وادارد. شخص باایمان دست به اقدام میزند و به هر طریقی شده در اثر پافشاری سرانجام دشواریها را از جای می‌کند.

ما باید بردبار باشیم و بردباری را از رشد و نمو حبه‌ی گندم و موجودات دیگر طبیعت بیاموزیم. اگر شخص بخواهد رشد و نمو کند، باید به زمین فرو رود، یعنی خود را در زمین درنته بکارد...

I love true stories. And recently I learned of his letters to his brother which describes his thoughts on his paintings. That intrigued. But now I’m utterly intrigued by their content because he seemed to have a faith as a young man yet his life ended dreadfully.

My “love of the Church…& if I may say so, although with a sense of great inadequacy & imperfection: the Love of God & of man.”

To his brother Theo, “Admire as much as you can, most people don’t admire enough.”