Status Updates From شعر روس: عصر طلایی و عصر نق...

زندگی
به‌سان پرنده‌ای زخمی
آهنگ پرواز دارد و
توان پریدنیش نیست.
پروازی نیست
توانی نیست
بال‌های شکسته‌اش فروافتاده‌اند
و او
چسبیده به خاک
همه می‌لرزد از
درد و
عجز.

فیودار_تیوتچیف (۱۸۰۳ - ۱۸۷۳)
Fyodor_Ivanovich_Tyutchev

غارت زده
خنجر از پشت خورده و
به حراج گذارده شده‌ایم
بال سیاه مرگ
دل آسمان را می‌درد
و درد درماندگی
به مغز استخوان‌مان رسیده است
پس چرا
تن به یاس نمی‌دهیم؟
روز‌هنگام
گیلاس‌های جنگل نزدیک
بوی تابستان را به شهر می‌آورند
و شب‌هنگام
خوشه‌خوشه ستاره‌های نو
در ژرفای آسمان زلال
می‌درخشند
و معجزه
بر فراز آلونک‌های فرسوده و غبار گرفته
چندان پایین می‌آید
که می‌توانی دست دراز کنی و
بچینی...
معجزه‌ای که هیچ‌گاه

و معجزه
بر فراز آلونک‌های فرسوده و غبار گرفته
چندان پایین می‌آید
که می‌توانی دست دراز کنی و
بچینی...
معجزه‌ای که هیچ‌گاه
طعمش را نچشیده‌ایم
اما قرن‌هاست
آتشش
سینه‌هامان را شعله‌ور می‌سازد

آنا آخماتاوا

در آستان مرگ، تب لرز جاودانگی عذابم میدهد

تنها حسرت آن آتشی را دارم که بر فراز همه هستی درخشید و اکنون به قلب شب می‌رود و گریه سر می‌دهد...

+ های سورچی! بران...
- ارباب!
یارای رفتنم نیست!
اسبها خسته‌اند،
بوران دیدگانم را کور می‌کند،
جاده‌ها بسته‌اند؛
اگر میخواهی بکش اما،
ردی برای رفتن نیست...