Status Updates From Malina

باید چندین بار در راهرو جلو آینه قدی بچرخم، انگار کیلومترها، به عمق دره‌ها و به بلندای آسمان‌ها، دورِ دور از دنیای مردانه. می‌توانم ساعتی را در بی‌زمانی و بی‌مکانی بگذارنم، با آرامشی عمیق، غرق در دنیای افسانه‌ها، جایی که بوی صابون، سوزش ملایم خمیرِ بعد از اصلاح، خش‌خش لباس‌ها، فروبردن قلم‌مو در کرم‌ها و کشیدن خط لب تنها واقعیت‌های موجوداند. مشغول ساختن یک ترکیبم؛ دارم زنی را برای این پیراهن خلق می‌کنم.

صفحه ۲۱ انگار اشتباه تایپی داره:

آن محله به قوبل معروف اشراف‌نشین

البته وجود یک غلط در ۵۰ صفحه یعنی ناشر کارش رو درست انجام داده.

"تو"یی که مالینا را خطاب می‌کنم، با گفت‌وگوها و مشاجره‌هامان همخوان است. "تو"یی که برای ایوان به کار می‌برم، سرشار از ابهام است؛ تغییر رنگ می‌دهد، تاریک یا روشن می‌شود، می‌تواند شکننده، ملایم و گاهی پر از تزلزل باشد. این "تو" هیچ حدومرزی برای بیان ندارد. می‌تواند به تنهایی و در فواصل طولانی به زبان آورده شود، یا مثل آژیر خطر، با لحنی سحرآمیز و اغواگرانه، بارها و بارها تکرار شود.

کتاب؟ بله، من خیلی کتاب می‌خوانم، همیشه هم زیاد خوانده‌ام. نه، موضوع اصلی کتاب‌ها نیستند؛ بیشتر به خودِ خواندن مربوط می‌شود، به این سیاهیِ روی سفیدی، به حروف، به هجاها، به سطرها، به این تمرکزهای غیرانسانی، به نشانه‌ها و تعاریف مشخص، به این جنون منجمدی که از انسان‌ها سرچشمه می‌گیرد. باور کنید، بیان، نوعی جنون است که از ما سرچشمه می‌گیرد. .