Status Updates From آواز آن پرنده غمگين

ندیده ای که حباب،
به یک تلنگر باد،
به چشم هم زدنی، محو می شود ناگاه؟
چه اتفاقی باید بیفتد،
                           ای همراه،
که من بدانم و تو
که عمر هستی ما
حباب وار،براین موج خیز میگذرد؟

جهان بسان قطاری ست، جاودان در راه
که روی خط زمان، چون شهاب میگذرد
گذارش از دل تاریک دره های ازل
به سوی دشت مه آلود و ناپدید ابد
چه می برد؟ که چنین با شتاب میگذرد

مگر امشب کسی با آسمان، با برگ، با مهتاب
دیداری نخواهد داشت؟
به این مرغی که کوکو میزند تنها،
مگر امشب کسی پاسخ نخواهد داد؟
مگر امشب دلی در ماتم مردم نخواهد سوخت
مگر آن طبع شورانگیز، خورشیدی نخواهد زاد؟
کسی اینگونه خواموشی ندارد یاد...