Status Updates From The Ides of April (Flavia A...

Ο Ανδρόνικος είναι ο δολοφόνος. Τα θύματά του δεν έχουν φανερά σημάδια που προμηνεύουν τον θανατό τους. Το έδειξε με τον τρόπο που σκότωσε τημ καημένη αλεπού. Ελπίζω να είναι ο δολοφόνος και να μην τον ξαναδώ, γιατί δεν θα μπορέσω να ανεχτώ το αδιάφορο ρομάντζο του με την Φλάβια για τα επόμενα τεύχη.

Τώρα που είμαστε στην μέση, η πλοκή έχει στρώσει και δεν συναντώ πρόβλημα. Αν αυτή η spin-off σειρά είναι τοσο απολαυστική, θέλω να δω και την κανονική, που έχω ακούσει πως είναι ακρως καλύτερη. Δεν το πιστεύω πως ο Ανδρόνικος και η Φλαβια συνουσιάστηκαν, αλλά παραμένουν βαρετοί.

Εξακολουθώ να περιμένω καλύτερα από τον Ανδρόνικο και την Φλάβια. Παρά τις προσπάθειες της συγγραφέας, είναι εντελώς αδιάφοροι.

Οι αλεπούδες είναι ελεύθερες!

Μέχρι στιγμης, η πιο πειστική σχέση/φιλία σε αυτό το βιβλίο είναι μεταξύ της Φλάβιας και του Ροντρίγκο (μιας αλεπούς). Ο Ανδρόνικος είναι καλούλης αλλά δεν με έχει κερδίσει.

Από εκεί που η Φλάβια και ο Τιβέρριους δεν αντέχουν την παρουσία του άλλου αλλά κατέληξαν να συνεργάζονται για την επίλυση της υπόθεσης... δεν βγάζει νόημα! Ίσως έχουμε ένα καλό "enemies to lovers" ρομάντζο με αυτούς και θα είναι σίγουρα πολύ πιο ενδιαφέρον από ό,τι με τον Ανδρόνικο.

Θέλω να δω την Φλάβια Άλβια να συναναστρέφεται τους γονείς της (ιδίως τον πατέρα της), αντί να διαβάζω μονάχα περιγραφές.

Μια οικογενεια εχει χτυπηθει από ενα δυστηχημα και υποψιάζεται πως ενα μελος της εχει δολοφονηθει, αλλα δεν τολμαει να το πει στις αρχες γιατι δεν τις εμπιστευεται. Χμμμ, γιατι μου ακουγεται γνωριμο; 🤔🤔

Επισης, ο Τιβεριους ηταν τοσο ενοχλητικος που χαρηκα οταν η Φλαβια του σούβλισε το χέρι.

"So far, the attempt to intimidate me worked, because I hate that kind of small-talk."

Λατρεύω το χιούμορ της. Εντόπισα το βασικό μου πρόβλημα με το βιβλίο: δεν υπάρχει σασπένς. Η Φλάβια διατηρεί τον ειρωνικό της τόνο ακομα και στις πιο δύσκολες καταστάσεις και η οπτική της δεν έχει αλλάξει από τότε που πήρε την υπόθεση. Αυτό δημιουργεί την εντύπωση πως ειμαστε ακομα στην αρχή και πως ακομα δεν εχουμε μπει μέσα.

Ακόμα περιμένω την δράση. Τουλάχιστον, είχαμε λεσβίες μονομάχους.

Η Φλάβια και ο Ανδρόνικος είναι αδιάφοροι ως ζευγάρι. Δεν είναι κακοί, αλλά δεν έχουν τίποτα που να σε τραβάει.

Κάτι γίνεται τώρα. Όλοι οι χαρακτήρες, ακόμα και αυτοί που εμφανίζονται για λίγο, έχουν χαρακτηριστικές προσωπικότγτες.

Δεν είναι κακό βιβλίο, αλλά θέλω να μπει στην κεντρική πλοκή. Κουράζει λίγο και έχω βαρεθεί να μαθαίνω τόσες πληροφορίες για την ζωή της πρωταγωνίστριας.

Φαινεται καλό. Μου αρεσει το στυλ γραφης της Lindsey και ας με μπερδευει σε ορισμένα σημεία (το διαβάζω στο πρωτότυπο γιατί δεν νομίζω πως υπάρχει στα ελληνικά).