Status Updates From یک عاشقانه‌ی آرام

بهم می‌گفت :
« قلم نادر ابراهیمی با صدای پیام دهکردی زندگی من ‌و عوض کرد..
بهم یاد داد عاشق باشم
تو عاشقی بلدی ؟ »
نمی‌دونست که ک
قلم و صدای خودش عاشقی یادم داده بود.

پر از شعار، بی‌قانون ترین چیز دنیا مگه عشق نیست؟ پس چرا هر صفحه‌ی کتاب انگار قانونه برای عشق و عشاق؟ نویسنده بیشتر انگار قانون اساسی‌ای داره برای عشق تدوین می‌کنه. شخصیت‌ها هم متعصبن، متعصب به عشق و پر از تردیدن در این باور که باید قاطع باشن.
به نثر کتاب عادت کردم و جملات رو دوست دارم و استیک‌نوت‌های زیادی به گوشه و کنار کتاب چسبوندم.
ولی خود کتاب؟ فعلاً نمی‌فهمم دقیقاً سنگ چی رو اینقدر محکم به سینه می‌‌زنه.

«زندگی را با چیزهای بسیار ساده، پُر باید کرد. ساده ها سطحی نیستند. … احترام به سفره در زیباسازی سفره است.»

«نمی شود که تو باشی، من عاشق تو نباشم.
نمی شود که تو باشی
درست همینطور که هستی،
و من، هزار بار خوب‌تر از این باشم،
و باز، هزار بار، عاشق تو نباشم.
نمی شود، میدانم»

-هیچ چیز مانند اراده به پرواز، پریدن را آسان نمی کند.

زیبا بود اما برای من تنها درقالب جملات صرفا زیبای طولانی و اغراق آمیز نه خط داستانی متاثر و مجذوب کننده.