Status Updates From اساطیر یونان: درسگفتارها

این قسمت که راجع به مویراها، الهگان سرنوشت، نوشته شده برام خیلی جالب بود:
[مویراها] قدرت زیادی داشتند و گاهی حتی زئوس نمی‌توانست تصمیمات آنها را بی‌اثر کند. آنها رشته‌ی زندگی هر میرایی را از ولادت تا مرگ کنترل می‌کردند. یکی از آنها ریسمان زندگی را می‌بافت (کلوتو=بافنده)، دیگری طول ریسمان را اندازه می‌گرفت (لاخِسیس=تخصیص دهنده) و سومی ریسمان را با قیچی مرگ قیچی می‌کرد (آتروپوس=بی‌انعطاف).

واکنش سیزیف به مجازات این است که این سنگ مال من است و من سنگم را دوست دارم. او این سرنوشت تراژیک را تحقیر می‌کند، امیدی به رهایی ندارد و لذا تصمیم می‌گیرد از همین وضعیت لذت ببرد.
وقوف بر حقایق ویرانگر، آنها را کمتر ویرانگر می‌کند.