Status Updates From دو منظومه

گاه می‌اندیشم
خبر مرگ مرا با تو چه كس می‌گوید؟
آن زمان كه خبر مرگ مرا
از كسى می‌شنوی، روى تو را
كاشكى می‌دیدم
شانه بالازدنت را
بی‌قید
و تکان‌دادن دستت كه
مهم نيست زياد
و تکان‌دادن سر را كه
عجيب! ‌عاقبت مرد؟
افسوس
كاشكى می‌دیدم
من به خود می‌گویم:
«چه كسى باور كرد
جنگل جان مرا
آتش عشق تو خاكستر كرد؟»

سینه ام آیینه ایست
با غباری از غم
تو به لبخندی ازین آینه بزدای غبار.

غم بیهودگی ها می زند موج در تو
غروری از توان من فزون تر

این شعر خواندنی
این عشق ماندنی
این شور بودنیست
این لحظه های پر شور
این لحظه های ناب
این لحظه های با تو نشستن
سرودنیست

تو بهاري؟
نه،
بهاران از توست.
از تو مي گيرد وام،
هر بهار اين همه زيبايي را.

هوس باغ و بهارانم نيست
اي بهين باغ و بهارانم تو.

واى ، باران
باران؛
شيشه ى پنجره را باران شست
از دل من اما
چه كسى نقش تو را خواهد شست؟
آسمان سربى رنگ
من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ
مى پرد مرغ نگاهم تا دور
واى ، باران
باران ؛