Status Updates From El refugi del temps

Przeszłość zbiera się w popołudniach, tam czas wyraźnie zwalnia, przysypia w kątach, mruży oczy jak kot w świetle wpadającym przez żaluzje. Kiedy wspominamy, zawsze jest popołudnie, a przynajmniej ja tak mam. Wszystko jest zalane światłem. Z fotografii wiem, że popołudniami można liczyć na najlep sze światło na ekspozycję. Poranne światło jest jeszcze młode, ostre. Popołudniowe - stare, zmęczone i powolne.

Z biegiem lat zrozumiałem, że kryje się ona przede wszystkim w dwóch miejscach - w popołudniach (w sposobie, w jaki pada popołudniowe światło) i w za pachach. Tam zasadza sidła.

Lecimy, bo terminy w bibliotece mnie gonią

Rozpoczęła się typowa rozmowa rodaków podczas przypadkowego spotkania - ja odgrywałem raczej rolę ucha.