Status Updates From My Name is Red

บทข้าคือซาตานคือทรงพลังมาก เหมือนเอาแก่นปรัชญาหลักๆของเรื่องมาใส่ไว้เลยนะ หลังๆนี่บทบางบทสั้นแต่ก็ใช้เวลาเยอะมาก คือเป็นงานที่อ่านยาก ต้องใช้พลังในการตีความสูงมาก รู้สึกว่าอ่านแล้วเหมือนได้นั่งสมาธิอะ สมาธิหลุดเมื่อไรก็งงเมื่อนั้นแหละ เหนื่อยแต่ก้ชอบ ช่วงครึ่งหลังนี่รู้สึกเล่นกับประเด็นตัวตน/อัตลักษณ์เยอะดี ไอเลิ้ปป

ยิ่งอ่านยิ่งเริ่มเขวละ รู้สึกว่าทั้งสาม(+1)มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นฆาตกรพอๆกันเลย จากตอนแรกที่คิดว่าเดาได้ แต่พอดีเทลเริ่มเยอะก็เดายากขึ้นเรื่อยๆ พาร์ทสืบสวนนี่สนุกอะ ความสืบจากรูปใดๆ คืออ่านเพลิน แอบให้ฟีลเหมือนตอนอ่านป้าอกาธาอยู่นะ

นอกจากพวกประเด็นปรัชญาแล้วก็ยังแทรกธรรมะสัจธรรมมาอีกนะเออ ร้อยพันเรื่องในเล่มเดียวสุดๆ ชอบตอนที่เอนิชเตจะตุยแล้วยังพล่ามนู่นนี่ละเอียดยิบ คือยอมเลย ปามุกเปลี่ยนชื่อตัวเองเปนนายละเอียดเหอะ5555 แล้วตอนเอาเรื่องความทรงจำไปโยงกับพื้นที่/ข้าวของนี่ก็ครส.แบบตอนอ่านมิวเซียมฯมาเลยอะ ชอบความเขียนให้สีกลายเป็น narrator ด้วย สิ่งที่เป็นนามธรรมนี่มีชีวิตได้หมดเลยนะในโลกของปามุก ชอบบ รส.ว่าเล่มนี้มีความเป็นงานpost modernสูงเลยอะ