Status Updates From Richtingloos navigeren (Dut...

Ik denk

te diep en te veel
tot elk scenario zich in mijn hoofd heeft genesteld
waardoor mij bijna ontgaat
dat in de marges van de subtiliteit
iets verandert in mij.

De grootste tegenstander
blijken mijn eigen angsten te zijn.

Mijn letters balanceren op de snijlijn
van woede en verdriet,
waar angst en teleurstelling
zich tijdelijk schuilhouden.

Het einde kruipt onder mijn nagel, schreeuwt ongecontroleerd in de witruimte.
Het schettert in de pauzes, in het haastige snakken naar adem.

Ik kan geloven zonder twijfels,
drijf op de stroming
van tomeloze eenvoud.

Ik zal bloeien in het donker,
ook al is de herfst aangebroken,
de lente lang voorbij.

Ik vervel en verpop,
weef mijn laatste woorden in een stukje schors,

hijs mezelf in een zijden jurk
als een zachte cocon.