Status Updates From قصه‌های کوتاه برای بچه‌های ...

عههههه خب می‌گفتی بعد چی شد این پسرهههههه
نگفتی ینی همینی شد که پیش‌بینی کردی ایشالا؟ -ـ-

واااااااااااااااااااااااااااااااااای =))))))))))))))))))))))))))))))
وای خیلی جدید بود =)))))))))))))))))))))

حقا که این جمع درست‌بشو نیست :)))))

این مشکل لامصب کِی می‌خواد حل بشه جدی؟ :(

relatable =))))
فک کنم همین کلمه برای ادامه دادن و خوندن داستان بعدی کافی باشه!

که زارت! رسیدم به صفحه پنجم داستان اول (که اصلا درباره‌ی عروسیه. ولییییییی!) و راوی که نقش اصلی هم هست و از امریکا برگشته ایران خونواده‌شو ببینه، از تکنولوژی غرب دو تا جمله گفت و کلمه‌ی «روبوت» رو به‌کار برد.
من :|
iS tHiS A cOinCiDencE?!

کردم، حالا اینم روش. شاید بد نباشه یه استراحت کوتاه زبانی هم به مغزم بدم!

اومدم و دیگه داستان فارسی نخوندم. تا الان. از وقتی فهمیدم The Stars, Like Dust هیچ روباتی نداره، حسابی بادم خوابید و خوندنش سخت شد. حس کردم باید دوباره کمی فاصله بگیرم. شروع کردم کتاب‌های کوتاه دیگه خوندن و با موضوعات دیگه و برای instance های مختلفم. ولی باز هم نتونستم برای دو روز متوالی بهش برگردم. اومدم گودریدز و لیست کتابایی که واقعا می‌خوام بخونم رو مرتب کردم و به این برخوردم. با خودم گفتم من که همه‌چیو امتحان

چند روز پیش به عزیزی گفتم که دیگه کتاب فارسی نمی‌خونم. فکر کنم منظورم ترجمه‌ی کتاب‌های خارجکی بود و وجود داستان‌های ایرانی به‌کل از ذهنم پاک شده بود. از وقتی کباب غاز رو تو ادبیات فارسی دبیرستان خوندیم تصمیم داشتم از جمالزاده داستان‌های دیگه‌ای هم بخونم چون قلمش خیلی به دلم نشسته بود و با پلات کباب غاز از خنده روده‌بر شده بودم. اما بعد از خوندن چند داستان از دولت‌آبادی، از تکرار بدبختی‌های ایران قبل از انقلاب به‌ستوه

جمالزاده در کنار ساده و روان نویسی ، فکر می‌کنم یه ویژگی دیگه ای هم داره که‌ حس من هست، حس میکنم جمالزاده به خودش سخت نمیگرفته، توی نوشتن مخصوصا
،
موضوع های ساده، خاطرات ساده رو مینوشته و میرفته جلو.
شاید هم‌رمز توی سخت نگرفتنه.
نمیدونم

کتاب تا این‌جا بسیار دوست‌داشتتی بوده برام. نثر بسیار روان و دل‌نشینی داره.