Status Updates From V for Vendetta

As much as I love this and I’m really enjoying a graphic novel compared to a word(?) one, it is very confusing. Deciphering characters through drawings and names in a font I find very difficult to read makes it harder to understand. I get the overall parts in the ruling people and there separate parts like the Mouth or fingers but some not so much or specific people. But I love this overall and will get top shelf.

"(...) garstka ciemiężców brała odpowiedzialność za nasze życie (...). W ten sposób odbierali nam władzę. A my, przez bezczynność ją oddawaliśmy. Widzieliśmy dokąd prowadzi ich droga. Przez obozy i wojny do rzezi. W anarchii jest inna droga. Dzięki anarchii z gruzów powstaje nowe życie, zostaje przywrócona nadzieja. Mówią, że anarchia umarła, ale pogłoski o mojej śmierci były mocno przesadzone."

"Anarchia ma dwa oblicza. Twórcy i niszczyciela. Niszczyciele obalają imperia. Zostawiają płótno czystych gruzów, na którym twórcy mogą zbudować lepszy świat. Na etapie zgliszczy dalsze niszczenie już nie ma znaczenia."

"Ten kraj nie został zbawiony... Nie myśl tak... Ale wszystkie jego dawne przekonania obróciły się w gruzy, a na gruzach można budować... To ich zadanie: niech rządzą sami sobą, w swoim życiem, bliskimi i ziemią... Dopiero gdy to osiągną, niech mówią o zbawieniu. Bez tego będą tylko padliną. Na koniec wieku poznają swój los: albo wśród gruzów zakwitnie róża albo będzie za późno."

"Chciałeś mnie zabić? Pod tą peleryną nie ma ciała ani krwi, które można by zabić. Jest tylko idea. Idee są kuloodporne."

"Biedne kości domina. Budowa waszego pięknego imperium trwała tak długo, a teraz pstryknięcie palców historii... ...je zburzy."

Teraz nie żyjesz, a ja co wieczór wracam do domu przez strefy zamieszek, mijam rabunki, strzelaniny, pożary... Teraz nie żyjesz, a ja kucam jak zwierzę i w poddańczym geście nadstawiam tyłek światu. Teraz nie żyjesz, a ja nie mogę spać ze strachu. Z płaczu. Z nienawiści. (...) Nie mogę spać z pragnienia sprawiedliwości. Chcę, żeby cały świat wiedział, jaki jest niegodziwy... Nie mogę spać przez rewolwer pod poduszką.

" (...) kochałem cię jako osobę. Jako ideał. To było dawno temu. Niestety, pojawił się ktoś inny... (...) Nazywa się anarchia. I jako kochanka nauczyła mnie znacznie więcej niż ty! Nauczyła mnie, że sprawiedliwość nie ma znaczenia bez wolności. Jest szczera. Nie składa obietnic i ich nie łamię. W przeciwieństwie do ciebie (...). Więc żegnaj, droga pani. (...) nie jesteś już kobietą, w której kiedyś się zakochałem."

"Troska godna podziwu, komendancie. A jednak to cholernie dziwne, nie? Jak możesz okazywać tyle troski istotom z porcelany i plastiku... ...A tak niewiele tym z krwi i kości."

"Każdy jest niezwykły. Każdy. Każdy jest bohaterem, kochankiem, głupcem, złoczyńcą, każdy."