Status Updates From Rouwdouwers

Ohhh Lutien en Bella…

dit boek doet mij een beetje denken aan De Wateraap, op de manier dat het telkens wisseld tussen vertellingen tegen een (bijna) fictief iemand en beschrijvingen van het leven van het hoofdpersoon. erg mooi

“Ik slik maar het water laat zich niet terugdringen, alsof een oceaan zich tegen mijn klippen gooit. Zout en eeuwen oud. Ik adem diep in door mijn neus.
‘Maar sterven, dat gaat niet half. In de dood kan je niet pootjebaaien.’
Het water kruipt naar mijn kaken, mijn wangen en mijn oogholtes. Het duwt heet tegen mijn ogen.”

“Ik bekijk hem vanuit mijn ooghoeken: de rode huid van zijn gezicht is gaan hangen. Zijn oogleden, zijn wangen, de huid om zijn kaak. Het wil allemaal naar de grond.”