Status Updates From The Phoenix Pencil Company

یک کتاب آب‌دوغ‌خیاری دیگر که بیش از حد مورد توجه قرار گرفته. حدود ۳۰ درصد خواندم و دیگر نتوانستم ادامه دهم، چون کتاب مدام می‌خواهد به خواننده ثابت کند که حرف مهمی دارد، اما خود داستان اصلا جان ندارد. آدم‌ها بیشتر شبیه مجموعه‌ای از کلیشه‌های پیش‌ساخته هستند: یک دختر باهوش و خجالتی، مادربزرگی با گذشته‌ی دردناک، یک دختر سرزنده و جذاب، یک استاد شیفته‌ی فناوری و گذشته‌ای که قرار است باشکوه و اشک‌آور باشد اما... بگذریم.