Status Updates From Als de dieren

Los van de inhoud: fantastisch boek voor wie nog snel een reading goal moet halen of een boek wil dat snel leest, want hier staat massas witruimte in :P

Als iedere tijd zijn eigen onderwereld heeft, zou de onze 'angst' kunnen heten, 'depressie' of 'rouw'. "Waanzin' zelfs. Al is de waanzin slechts het sediment, en is er altijd eerst de eenzaamheid. Diepe, traag stromende eenzaamheid traag door de zwaarte die ze met zich meevoert, traag door de woordeloze vlakte van het landschap dat ze doorsnijdt, traag stromend onder de kale wind van onze eigen zwoegende adem.

Zo mooi, maar ook zo verdrietig, dat ik het niet in één keer kan (of wil) uitlezen..

“Moederschap is tegelijk grenzeloos in zijn vraag en weerloos in zijn antwoord. Als een perpetuum mobile stuwt het zichzelf voort, door mensenlevens, door generaties, steeds maar voort.
Ondanks alle fricties in de zielen waar het zich doorheen boort.”

“'Verdomd wie ooit zei dat verdriet slijt,' zingt de dochter, 'met elk nieuw verlies van een ander voel ik opnieuw het mijne.'”

“Eenzaamheid draagt een zeer onderschatte wreedheid in zich, en wel in die zin dat zij haar eigen voortbestaan verzekert. Zij legt een filter over de wereld, waardoor wij slechts kale vergezichten zien. Niemand is nabij, en als er onverhoopt toch iemand nadert, dan ontwaren we slechts afwezigheid. Een uitgestorven dorpsplein. Een verlaten monument. Lampionnen in de leegte.”

“Ook in mij zitten dingen waar ik geen woorden voor heb. Ze huizen in mij als oude mensen die zich schuchter wegtrekken achter de vitrages van hun stille gevel. Soms staan ze minutenlang stil, proberen ze te bedenken waar ze heen wilden, verschuiven ze ten slotte een stoel of strijken ze een krant glad.”

Beloof me dat je onderweg goed oplet. Als je het niet vertrouwt, als je voelt dat je bang wordt of verdrietig, lees je niet verder. Vanwaar ik ben, kan ik jou niet helpen.