Status Updates From Jude the Obscure

جود همچنان که به این سیمای دل انگیزی می نگریست که در نظرش زیباترین و بی غرض ترین دوستی بود که داشت و به طور عمده در جهان خیالات زنده و با روح سیر می کرد و چنان موجودی اثیری بود که نوسان و اهتزاز روحش از خلال حرکات اندامش مشهود بود،…

در این نیم ساعت ملالت اوری که ناشی از دیدار با این صحنه ها بود احساسی به او دست داد که بارها مایه و موجب ناراحتی و خانه خرابی اش گشته بود: احساس اینکه دنیا ارزش این را ندارد که دیگران یا خود او پروای آن را داشته باشند.

…به هیچ روی نمی توانم دریابم کیفیت آن مصیبتی را که وارد می شود،آنچنان که بر مردان وارد می شود، نه هم می توانم از پس طبیعت زنانه تو برآیم.

خرد از یک راه می رود و مذهب از یک راه دیگر،و به همین جهت هردو مثل دوتا قوچی که به هم شاخ بند کرده باشند از حرکت باز مانده اند.

سو گفت:من از این زندگی خوشم میاد.بیرون از همه قوانین،جز قوانین جاذبه و رویش و رشد.
جود که یادنامزد کردن سو دردش را تازه می کرد گفت:این طور فکر می کنی!تو این زندگی را دوست نداری.تو محصول تمدن هستی.
نه،هیچ هم اینطور نیست جود…

پیدا بود پسردایی سخت توجهش را برانگیخته است.با حالت و قیافه کسی در اومی نگریست که همین یک لحظه پیش از دهلیز هزار خمی جان به در برده و اینک می بیند که دیگری نیز راه خودرا یافته و درامده است!

کم کم می دید که حیات شهر همچون کتابی است درباره بشریت؛چیزی بسیار تپنده تر و متنوع تر و مجمل تر از حیات روحانی.همین زنان و مردان زحمتکشی که او می دید،در واقع حقیقت شهر کرایست مینستر بودند،هرچند که چیزی از کرایست و مینستر نمی دانستند.

OH MY GOD!! I did NOT see that coming!!!