Status Updates From Тихий Дон. Книги III-IV

نه واقعا جذاب‌تر از هم‌عصران خودشه. این رمان رو بارها به کتابی مثل مادر ترجیح میدم. دم جنگ و صلح(در چارچوبی به شدت غیرفلسفی‌تر که خود لزوما بد نیست) در دن آرام حس میشه. حیف که بیانیه‌های حزبی و کاراکتر سفارشی هم داره.

شروع نکرده، شولوخوف با متون نوشته شده توسط لنین و یه سری توضیحات نخ‌نما شده و در عین حال مضحک، حال آدم رو بد میکنه. به نوعی میگی ای بابا، چه شد از اونجا به اینجا رسیدیم. ولی این رو هم من مدیون دانش قبلی از ادبیات روسیه هستم.