Status Updates From Машина до Килиманджаро

داستان اژدها به خصوص برای من جالب بود. چون چند سال پیش، در جلسه داستان نویسی آکادمی فانتزی، داستانی با بن‌مایه‌ای مشابه نوشته بودم.

رهگذر ترسناک بود. مثل ۲۰۸۱ ونه‌گات؛ و اون‌چه ترسناکش می‌کرد، واقع‌پذیریش بود.

لبخند داستان زیبایی بود. یک علمی-تخیلی پسارستاخیزی خوب، با رگه‌هایی از فانتزی.

داستان «قو» رو می‌شه خیلی راحت در دسته‌بندی ژانر قرار نداد. یک کلاسیک که کمی هم تم رمانتیک داره.