Status Updates From Dat is wat ik bemin

In het laatste deel van het boek neemt Jean-Marie de ik-perspectief over. In dit deel wordt het mysterie rond de dood van Max opgelost. Alle vragen die ik doorheen het boek kreeg werden stilaan beantwoord en dit maakte het lezen erg leuk. Het einde van het boek bestaat uit brieven die JM schrijft aan Valérie. Het was een ander manier van lezen, maar ook dit las aangenaam.

Het verhaal begint ééntonig te worden. Valérie heeft het steeds over dezelfde dingen, zoals bijvoorbeeld het schilderij 'De dame en de eenhoorn'. Dit schilderij is van grote emotionele belang voor haar. Hierdoor komt het vaak terug, maar na honderd pagina's is het niet meer leuk om erover te lezen. Het schilderij wordt door en door beschreven. Elk detail wordt behandeld. Hierdoor vind ik het boek momenteel saai.

Er gebeurt niet veel in het verhaal. De nadruk wordt gelegd op de gevoelens en gedachten van Valérie, de hoofdpersonage. Ze vertelt over haar moeder en Max, beide zijn gestorven. Valérie studeert in Parijs, ver van haar papa. Haar papa heeft een nieuwe relatie en dit vind Valérie niet fijn. Omdat het verhaal is geschreven uit het perspectief van Valérie, ben je erg betrokken in het verhaal.

Ik hou van spannende, mysterieuze boeken waarbij ik de drang krijg om verder te lezen. Na het lezen van de flaptekst, verwachtte ik dat "Dat is wat ik bemin" één van die boeken was. Ik merk echter dat het boek een andere stijl heeft dan ik had verwacht. Er zijn veel beschrijvingen en weinig actie. Toch merk ik dat ik dit ook wel aangenaam vind om te lezen. Ik ben benieuwd hoe het boek mij zal bevallen.

Ik hou van spannende, mysterieuze boeken waarbij ik de drang krijg om verder te lezen. Na het lezen van de flaptekst, verwachtte ik dat "Dat is wat ik bemin" één van die boeken was. Ik merk echter dat het boek een andere stijl heeft dan ik had verwacht. Er zijn veel beschrijvingen en weinig actie. Toch merk ik dat ik dit ook wel aangenaam vind om te lezen. Ik ben benieuwd hoe het boek mij zal bevallen.