Status Updates From شرح غزلیات سعدی

مهربانی ز من آموز و گرم عمر نماند
به سر تربت سعدی بطلب مهرْگیا را

ز دست رفتن دیوانه عاقلان دانند
که احتمال نماندست ناشکیبا را

هنوز با همه دردم امیدِ درمان است
که آخری بُوَد آخر، شبانِ یلدا را…

هر که دمی با تو بود یا قدمی رفت
از تو نباشد به هیچ روی شکیبا
صیدِ بیابان سر از کمند بپیچد
ما همه پیچیده در کمند تو عمدا
طایرِ مسکین که مهر بست به جایی
گر بِکُشندش، نمی‌رود به دگر جا

تا به گریبان نرسد دستِ مرگ
دست ز دامن نکنیمت رها

اوّلِ دفتر به نام ایزدِ دانا
صانِع، پروردگار، حیِّ توانا