Status Updates From ذُهان 4:48

Que nadie me pregunte por qué lo estoy leyendo otra vez.

Qué jodida locura.
Algunos diálogos son como si te clavaran un cuchillo (pero nunca lo suficientemente adentro; siempre se termina atenuando y diluyendo en el fluir de la voz, en las distintas intensidades que van y vuelven y, sin embargo, siempre duelen lo mismo)
Necesito terminar de leerme las dos obras para verme representada las dos obras para obsesionarme completamente con este dolor durante un mes

To siebie nigdy nie spotkałam, siebie której twarz wykleja wnętrze mojego umysłu.

Nie pragnę śmierci żaden samobójca jej nie pragnął

Pada czarny śnieg

ciepła ciemność wsiąka w me oczy

Wszystko co wiem
to śnieg
i czarna rozpacz

Ty mnie nawracasz na normalność

tańczące na szkle

Dlaczego wierzysz mi wtedy a teraz nie?

O 4:48 gdy odwiedza mnie normalność na godzinę i dwanaście minut odzyskuję jasność umysłu.

Moje nogi są puste
Nic do powiedzenia
Taki jest rytm szaleństwa