Status Updates From Ferdydurke

Poemat o pupie

Nie wiem PUPA czy jestem na PUPA to gotowa PUPA

albo ja jestem na dragach albo gombrowicz byl jak to pisal

o lydkach nigdzie ani dudu

„...wuj z dumy, a ciocia ze strachu, i temu tylko należało przypisać, że dotychczas nie było wystrzału — ani Zygmunt nie strzelił Miętusa, ani wuj nie wystrzelił z rewolweru. Z radością myślałem o wyjeździe.” XDD Wyobrażam sobie karykaturalnie przerażonego Józia tym całym misz marszem, który rozumie go dogłębnie i resztę postaci także przerysowanych

„Wzajemnie się bagatelizowali,...”

„czułem się niezbyt realnie, lecz wobec tej kobiety każdy stawał się nierzeczywisty, miała ona dziwną umiejętność roztapiania ludzi w dobroci, pławienia ich w chorobach i mieszania z częściami ciała innych ludzi — czyżby ze strachu przed służbą? „Dobra, bo dusi” — przypomniało mi się określenie Walka. „Dusi, to jakże ma nie być dobrotliwa?” Położenie czyniło się groźne.”

Ciocia zwala winę na chłopomanię za zachowanie Miętusa. Nikt nie rozumie prawdziwych pobudek Miętusa poza Józiem

Na str. 295 relacja Miętusa z parobkiem jest nazwana homoerotyczną, a potem na str. 296 jest „gzić się”, więc ja już nie wiem, do czego między nimi doszło... ale dostrzegam te wątki autobiograficzne, że Gombrowicz zaczyna poruszać tego typu tematykę

Wuj Konstanty uważa za przyczynę bra...tania się Miętusa z parobkiem agitację bolszewicką, prądy bolszewickie

paradoks wieku Miętusa: „Miętus właściwie znajdował się w wieku przejściowym, i jeśli państwo mogli uznać go smarkaczem, dla gminu, który wcześniej dojrzewa, był już całą gębą panem, twarz jego miała dla nich pełny walor pańskiego oblicza. Jakże więc — twarz dość dobra, aby Wałek bił ją jako pańską, a za mało, by państwo mogli wymierzyć sobie na niej satysfakcję?”

wiek Zygmunta i Miętusa „[Zygmunt] mając lat dwadzieścia parę, nie mógł walnąć honorowo wyrostka o niespełna osiemnastu wiosnach [Miętusa”

„Wszystko to podał mi do wiadomości tonem nie dopuszczającym dyskusji, półurzędowo i w charakterze syna swych rodziców” A dało się to załatwić po prostu, po ludzku...

Bolimowo to miejscowość gdzie mieszka ciotka

Józio przyjął gębę ziemiaństwa, dlatego namawia Miętusa, aby wrócił do „domu”, a tam będą żyli po dawnemu, jakby się nic nie stało

„...potknął się o korzeń i legł na małej polanie. Nadbiegłem.”

„Nagle Zosię ujrzałem, która spacerowała po lesie i nudząc się zbierała grzyby na mchach. Pędziliśmy wprost na nią i zląkłem się, żeby z wściekłości nie zrobił jej czegoś złego. — Uciekaj! — krzyknąłem. Głos mój musiał być naglący, bo rzuciła się do ucieczki — a Miętus widząc, że ucieka, zaczął ją gonić i ścigać! Dobywałem z siebie ostatków pędu, żeby przynajmniej na czas dopaść go, gdy jej dopadnie — na szczęście..”

Bardzo mi pasuje, aby wuja Konstantego grał Bohdan Łazuka (szef z „Chłopaki nie płaczą”)