Status Updates From En man som sover

"Nie umarłeś. nie oszalałeś.
Klęski nie istnieją, są gdzie indziej. Może wystarczyłaby choć drobna katastrofa, aby cię ocalić: utraciłbyś wszystko, miałbyś czego bronić, wypowiadałbyś słowa, aby przekonywać, aby wzruszać. Ale ty nie jesteś nawet chory. Twoje dni ani noce nie są zagrożone. Twoje oczy widzą, twoja ręka nie drży, puls masz regularny, serce ci bije."

"Nie umarłeś ani nie jesteś mądrzejszy. Nie wystawiłeś oczu na żar słońca. Nie odszukali cię dwaj starzy podrzędni aktorzy, nie przywarli do ciebie tak ciasno, że gdyby chciano uderzyć jednego z was, uderzono by również dwóch pozostałych. Miłosierne wulkany okazały ci swoją obojętność."

"Jesteś teraz bezimiennym panem świata, tym, nad którym historia nie ma już władzy, który nie słyszy, jak pada deszcz, który nie widzi, jak zapada noc.
Znasz tylko to, co jest dla ciebie oczywiste: swoje życie, które toczy się dalej, swój oddech, swój krok, swoje starzenie się. Widzisz, jak ludzie nadchodzą i odchodzą, jak tłumy i rzeczy gromadzą się i rozpraszają."

"Jesteś teraz bezimiennym panem świata, tym, nad którym historia nie ma już władzy, który nie słyszy, jak pada deszcz, który nie widzi, jak zapada noc."

"Nie jest tak, abyś nie cierpiał ludzi, dlaczego miałbyś ich nie cierpieć? Dlaczego miałbyś nie cierpieć siebie?
(...)
Nic jeszcze nie przeżyłeś, a wszystko zostało już powiedziane, zakończone. Masz dopiero 25 lat, lecz twoja droga jest już wytyczona. Role i etykietki naszykowano: od nocnika z czasów wczesnego dzieciństwa po fotel na kółkach na stare lata, wszystkie siedziska są gotowe i czekają na swoją kolej."

"(...) uczucie niejasne i męczące, że do niczego nie doszło, że nic się nie zmieniło, że ty zawsze byłeś taki, chociaż dowiadujesz się o tym dopiero teraz: w pękniętym lustrze nie widzisz swojej nowej twarzy, widzisz maski, które opadły, stopił je upał panujący w pokoju, odkleiło je twoje odrętwienie."