Status Updates From ลวงเล่ห์มังกร

พล๊อตแปลกไม่ว่า แต่เรื่องนี้ไรท์เขียนเป็นเรื่องแรกๆใช่ไหม ความต่อเนื่องเหตุการณ์ไม่มีเลย

ทนอ่านต่อไม่ไหว ขอจบแค่นี้ละกัน

เบิกตาลุกวาวอย่างบ้าคลั่ง

เบิกตาลุกวาวอย่างบ้าคลั่ง

เจ้าหล่อนหรี่ตาที่มัวเมาไม่อยากจะเปิดขึ้น

ผ่าง! เสียงฉาบในหัวของพ่อบ้านผู้รักษาสมบัติทุกอย่างในตำหนักดังขึ้น // จีนโบราณมีฉาบมั้ย??

อวี๋เสวี่ยซานยิ้มหน้าเป็น // ตกลงอ๋องสามเป็นคนทะเล้น

เกี้ยวคันงามสะอาดเอี่ยมจอดสนิท // ลักษณนามของเกี้ยวคือหลัง และควรใช้หยุดนิ่ง หยุดสนิท เพราะใช้คนแบก จอดสนิทใช้กับรถ

ข้ารำคาญสตรีตระกูลสูงพวกนั้น นั่งหน้าขาวปากแดงดั่งทาเลือด // ทาโลหิต

ข้ารำคาญสตรีตระกูลสูงพวกนั้น นั่งหน้าขาวปากแดงดั่งทาเลือด // ทาโลหิต

ในเรื่องนี้คือฤดูไหน เมื่อวานฝนตก ตื่นขึ้นมาอากาศหนาวเยือก น้ำเย็นเหมือนน้ำแข็ง?

สิ่งที่ชวนให้เธอเพ้อคลั่งคือริมฝีปากจิ้มลิ่มเผยอเล็กน้อย // เอาอีกแล้ว นางเอกมีตามองทะลุอีกแล้ว ในฉากคือนางเอกตื่นขึ้นมาเจอแผ่นหลังท่านอ๋อง แล้วเห็นริมฝีปากได้ยังไง ท่านอ๋องนอนตะแคงแต่หันคอ??

สับสนกับนางเอกมาก ตกลงจะกล้าหรือจะกลัว บทบรรยายอาการกับคำพูดสวนทางกันตลอดๆ

สับสนกับนางเอกมาก ตกลงจะกล้าหรือจะกลัว บทบรรยายอาการกับคำพูดสวนทางกันตลอดๆ

เสียงถอนหายใจดังออกมาเป็นคำรบใหญ่ // คำรบแปลว่า ครั้งที่ ดังนั้น ไม่มีคำรบใหญ่นะ

หน้า 40 - สลับกับเหล่มองใบหน้าเคร่งสวยของชายหนุ่มที่นั่งนิ่งอยู่บนโต๊ะน้ำชากลางห้อง // ปีนขึ้นไปนั่งบนโต๊ะเลย

หน้า 43 - ทำอย่างไรเธอก็ไม่เข้าใจตรรกะความคิดในการทำร้ายความรู้สึกของผู้ให้อน่างอวี๋เสี่ยวซานได้แม้สักนิดเดียว // เสี่ยวซานเป็นผู้รับ ควรใช้ 'ของ' อวี๋เสี่ยวซาน ไม่ใช่ อย่างอวี๋เสี่ยวซาน

หน้า 39 - ชายหนุ่มตรงหน้าปลดเสื้อผืนยาวหรูหรา // เสื้อนับเป็นตัว หรือเป็นผ้าพันๆ ไว้เลยเรียกเป็นผืน

ชายผู้นี้กลับแข็งแกร่งและเต็มไปด้วยเรือนกล้าม // มีเรือนกล้ามด้วย

เมื่อแขนอีกข้างหลุดลอดลงมา ผ้าผืนยาวก็หล่นร่วงลงไปกองที่เอว // แขนหลุดลอดลงมา คือ?? มันต้องแขนหลุดออกมาสิ

หน้า 38 - เพราะสีหน้าสุดพิศดารของเธอกระมัง ที่ทำให้สาวหน้าสวยหัวเราะหึในลำคอออกมา // หัสเราะหึในลำคอคือข้างใน ไม่ได้ออกมา

หน้า 28 - เสียงไหเหล้าแตกเพล้ง! เบือดสีแดงอาบกระเซ็น / สาดกระเซ็น
หน้า 35 - ปากก็ร้องด้วยความตะลึงตะลาน // ตะลีตะลาน ตะลึงพรึงเพริด

หน้า 35 - ปากก็ร้องด้วยความตะลึงตะลาน // ตะลีตะลาน ตะลึงพรึงเพริด

หน้า 25 - หล่อนอยากหัวเราะให้ฟันร่วง อันที่จริง ไม่แปลกที่จะมองว่าเธอบ้า // เดี๋ยวหล่อนเดี๋ยวเธอ

หน้า 24 - เจ้าของเรือนร่างสูงก้าวฉับๆ ออกไปโดยไม่บอกกล่าว ทำเอาปัทม์ปิ่นต้องออกเดินตามอย่างเสียไม่ได้..... /ปัทม์ปิ่นหน้าม่อยลงเมื่อเห็นแผลบนริมฝีปากบาง แต่ก็ลอบสังเกตใบหน้าภายใต้หมวกปีกกว่างอย่างชื่นชม..../ผิดก็แต่ไม่ได้กำลังตามตูดกระต่ายแต่เป็นตูดหญิงสาว...

ตกลงเดินตามหลังหรือเดินข้างๆ ถ้าตามหลังแล้วเห็นแผลบนปากได้อย่างไร

หน้า 22 - ทำไมเสียงสาวน้อยดูทุ้มหูเหลือเกิน
หน้า 23 - หัวเธอขาวโพลนไปหมด >> เหมือนผมหงอกมากกว่าภาวะคิดอะไรไม่ออก

หน้า 22 - ทำไมเสียงสาวน้อยดูทุ้มหูเหลือเกิน
หน้า 23 - หัวเธอขาวโพลนไปหมด >> เหมือนผมหงอกมากกว่าภาวะคิดอะไรไม่ออก