Status Updates From Malina

زمستان سخت و سرد است و برف بی‌امان می‌بارد. قفسه‌های کتابخانه‌ام زیر سنگینی برف فرومی‌ریزند. برف آرام‌آرام کتاب‌هایم را مدفون می‌کند. عکس‌هایی که روی کتابخانه بوده‌اند، کم‌کم خیس می‌شوند؛ عکس تمام کسانی که دوستشان داشته‌ام. تلاش می‌کنم برف را از روی عکس‌ها پاک کنم، عکس‌ها را می‌تکانم، اما برف همچنان می‌بارد. انگشتانم از سزما بی‌حس شده‌اند و ناچار عکس‌ها را به دست برف می‌سپارم.

It is uneven, disordered, distorted, unwieldy, both incredibly good and shockingly bad, profoundly interesting and deathly dull. It’s meant to be difficult, and it also just doesn’t work in parts.

Maybe it’s what one should expect from a novel of madness, or a mad novel.

The structure is both what it needs to be, and also a cheap trick.

شروع که می‌شود، جهان از هم می‌پاشد و می‌فهمم که دیوانه شده‌ام. عناصر جهان هنوز وجود دارند، اما در ترکیبی هولناک که هیچ‌کس تابه‌حال ندیده است. ماشین‌ها در اطراف می‌غلتند، رنگ از بدنه‌شان چکه می‌کند و مردمانی پدیدار می‌شوند، چهره‌هایی ماسک‌زده و خندان.

فصل هولناک دوم شروع شد+