Status Updates From دیوان حافظ شیرازی (گزینه اد...

غزل ۱۲۲:

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای
فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد

غزل ۱۲۰:
بیفشان جرعه‌ای بر خاک و حالِ اهلِ دل بشنو
که از جمشید و کیخسرو، فراوان داستان دارد

چو در رویت بخندد گُل، مشو در دامَش ای بلبل
که بر گُل اعتمادی نیست، گر حُسنِ جهان دارد

غزل ۵۸:

نظیرِ دوست ندیدم اگر چه از مَه و مِهر
نهادم آینه‌ها در مقابلِ رخِ دوست

رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم
با دوست بگوییم که او محرم راز است

شرح شکن زلف خم اندر خم جانان
کوته نتوان کرد که این قصه دراز است

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود
ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست

بنده ی همت و تلاش کسی هستم که زیر آسمان نیلگون، از هر آنچه که باعث دلبستگی می شود، رها است

غزل ۲۶:

برو ای زاهد و بر دُردکشان خرده مَگیر
که ندادند جز این تحفه به ما روز اَلست


«ای زاهد! ما می زدگان را شماتت مکن، چرا که جز این، ارمغانی در روز ازل به ما ندادند.»

این دو بیت فوق‌العاده‌اس
غزل ۲۵:

مقام عیش میسر نمی شود بی رنج
بلی به حکم بلا بسته‌اند عهد الست

«با شادمانی زیستن بدون رنجش و آزار به آسانی فراهم نمی شود مگر نه اینکه در روز الست آدم (بَلی) گفت و بلا را به جان خرید.»

به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش می باش
که نیستیست سرانجام هر کمال که هست

«خوش و بی خیال باش و در فکر بود و نبود مباش که پایان همه چیزها نیستی است.»

غزل ۲۴:

کمر کوه کم است از کمر مور این جا
ناامید از در رحمت مشو ای باده پرست

«بار عشق سنگین و در زیر آن،کمرِ کوه از میانِ مور ضعیف‌تر است و به ناچار رشته عبودیّت و عهد و پیمان الهی از هم می‌گسلد و تو ای باده‌پرست، همچون من از رحمت پروردگار ناامید مباش»

غزل ۲۳:

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد
گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

قبل از کرونا، دیوان حافظ صوتی گوش و با کتاب شاخه نبات تفسیرشو می‌خووندم. یه چند مدت وقفه افتاد.
ولی از امروز با صدای فوق‌العاده استاد گرمارودی شروع کردم
غزل ۲۲:
چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست
سخن‌شناس نه‌ای جان من خطا اینجاست

سرم به دینی و عقبی فرو نمی‌آید
فتبارک‌الله از این فتنه‌ها که در سر ماست

غزل ۱۱

ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم
ای بی خبر ز لذتِ شربِ مدامِ ما

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده عالم دوامِ ما

روی خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد
زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما

با دل سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی
آه آتش ناک و سوز سینه شبگیر ما

تیر آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش
رحم کن بر جان خود پرهیز کن از تیر ما

هر روز یک غزل با صدای گرم و زیبای استاد گرمارودی:


ترسم این قوم که بر درد کشان می خندند / در سر کار خرابات کنند ایمان را
آن قومی که به باده نوشان می خندند و آنان را مورد تمسخر قرار می دهند . می ترسم که ایمانشان را در آرزو و کار میخانه تلف کنند . ( دُرد = گِلِ ته جام شراب . دُرد کشان = نوشنده دُرد . خرابات = میخانه )

خب مشخصہ میخوام بخونمش ولی نمیخوام ھر بار واسش اپدیت بزنم و یا حتی مثل کتاب قصہ از اول تا اخر مرتب بخونمش پس بھترہ بزارمش جزو کتاب ھای خوندہ شدہ و ادامہ بدم ب خوندنش

خدای غزل!!!وقتی میخوام حافظ رو تصور کنم ھمیشہ چھرہ ی خدا رو دارہ:)))