Status Updates From And Quiet Flows the Don

دنیا خیلی به ادبیات روسیه مدیونه... دو جلدش رو خوندم و عمیقا دوست‌اش داشتم.

I was blindsided by this plot twist
So cruel

Adultery, echoes of Anna Karenina? Only the woman is not a protagonist, very patriarchical.

We’re so back!!
I’ve picked back up the audiobook and it’s brilliant ofc

«سرمای بزرگ جدایی اینک میان اون و برادرش فاصله می‌افکند. پیوتر دیگر عضو خانواده نبود، مهمان رهگذری بود که دیگر وقت آن رسیده بود که از او جدا شوند.
اینک او آنجا دراز کشیده، با بی قیدی گونه‌اش را به زمین کف اتاق چسبانده‌است و با لبخند نیمه کاره معماوار و آرام‌گشته که زیر سبیلهای همرنگ گندم رسیده‌اش مانده، گویی منتظر چیزیست. فردا زن و مادرش او را برای سفر آخرینش آماده خواهند کرد.»
جوری گریه کردم انگار منم یه ملخوف ام.