Status Updates From The Unwomanly Face of War: ...

»Capturaron a una de nuestras enfermeras... Un día más tarde conseguimos arrebatarles esa aldea. Por todas partes encontramos caballos muertos, motocicletas, vehículos blindados. La encontramos: le habían arrancado los ojos, le habían cortado los pechos... Le habían metido un palo... Hacía mucho frío, ella era muy blanca y tenía el pelo canoso. Tenía diecinueve años.
😭😭😭😭

A pesar de ser un libro que trata de la situación más deshumanizante en que se pueda encontrar una persona, la guerra, lo encuentro tan fresco, tan cercano, tan humano y tan valioso. Los relatos no tratan de lastimar o hacer sentir mal, son las heridas de las mujeres guerreras que siguen sangrando en el silencio de sus hogares, heridas que solo comparten con otras mujeres porque al haber espectadores hombres, callan.

“Thời của chúng tôi đâu rồi? Thời của chúng tôi đã bị chiến tranh giết chết. Chúng tôi không thích hợp với công việc gì cả, chúng tôi không có nghề nghiệp. Tất cả những gì chúng tôi biết, là chiến tranh. Tất cả những gì chúng tôi biết cách làm, là chiến tranh.”