Status Updates From Longa Noite de Pedra

“Cando penso que penso
e que polo tanto eisisto,
anque ás veces máis morto que vivo
porque nunca se sabe onde está a verdade.
Cando penso que tiven un fusil
e non matéi a ninguén.
E paséi laroca de abondo
e paséinas putas condeado a morte
tres días longuísimos. 31
E tiven o mundo todo pra min
e cambiéino por un curruncho da terra natal.
Entonces, digo:
¡Ai, Dios, qué grande eres!”


ATE SO BAD

CIMENTERIO DE CIDÁ

A soberbia dos poderosos chega até os cimenterios
e trócase en mármores corintios
i en bronces propietarios.
Cómpre chantar no mundo ista pancarta:
Hai mortos de primeira e de segunda,
e mortos que non teñen onde caírse mortos,

“Veño do sul,
veño dos ceos craros.
Nascéronme nas maus augamariñas,
traio nos beizos froles de laranxos.”
~ Formentor

Neste verso e nos seguintes Celso Emilio ofrece unha caracterización dos espazos mediterráneos en marcada contraposición cos galegos: “Como contraponto de Galiza, aparece unha Catalunya forte e admirada” 💛

Que ben sinte que a miña literatura aprecie o boa que é esta terra.

Celso Emilio dedicoulle un poema a un poeta catalán que resultou ser catedrático durante a república na universidade na que estou agora 🫶

E dime máis; e dame máis noticias:
si é certo que vivimos,
si é certo que a lembranza
madúranos pra a morte
ou pra unha vida fonda,
máis fonda aínda,
corazón solprendido,
«que l’ombra feia digne
en el foc i en el joc
i en la malenconia»
~ Pranto por Carles Riba

“Creo que os homes pecan sete veces,
por sete veces sete cada día,
creo na xeometría,
creo no átomo tan pequeniño,
pero que haxa unhos seres
capaces de leer tranquilamente os xornales
sin sentir tremer de noxo as vísceras,
nunca podréi creelo.”