Status Updates From ذهن و بازار: جایگاه سرمایه‌...

عجب کتابی، کاش زودتر خونده بودمش

رسیدم به قسمت مربوط به تفکرات آدام اسمیت در مورد بازار

رسیدم با فصل ادموند برک. از اون متفکرهایی که واقعا دوست دارم بیشتر باهاش آشنا بشم.
معمولا هم سوءتعبیر نسبت بهش زیاده و با دقتی عالی‌ای که این کتاب داره، احتمالا مواجه خوبی با برک خواهم داشت.

خب خب فک کنم باید راه بردگی ِ «هایک» رو بخونم علیرغم اینکه بسیارررر با مارکوزه حال میکنم ولی برای تعدیل تجربیات و روحیات شخصیم باید برم سراغ هایک!

تعریف هایک از آزادی رو دوس داشتم:
«حالتی که در آن هرکس می تواند از دانش خود برای اهداف و غایات خود استفاده کند»

حالم به شدت چاووشیه :// نمیتونم روو این کتاب تمرکز کنم :/

به گفته او(مارکوزه)جامعه سرمایه داری معاصر، دقیقاً سرکوبگر است، تا آن حد که برآوردن نیازهایی را تشویق می کند که مستلزم سگ دو زدن دائم برای جا نماندن از همتایان خود و.... خلاصی از به کارگیری مغز است.
مارکوزه بارها و بارها با نفرتی کاملاً آشکار درباره طبیعت کرخت کننده ذهنی فرهنگ توده ای تحت نظام سرمایه داری سخن گفت، و آن را به عنوان فرایندی از« بلاهت پروری» و «کودن سازی» وصف نمود.

مارکوزه با تکرار سخنان هگل به خوانندگانش یادآور شد که انتخاب آزاد از بین طیف گسترده ای از کالاها و خدمات مبین آزادی نیست، اگر اینها به قیمت ترس و مشقت به دست آیند یعنی اگر بیگانگی را تداوم بخشند.»

نظرشخصی:
حرفای مارکوزه خیلی جذابن ولی اینکه منتظر انقلابه رو واقعا موافق نیستم‌ شاید بهتر باشه نظام سرمایه داری و خطراتش رو بشناسیم و مراقب و هوشیار باشیم! هوم؟

مانند هگل و آرنولد پیش از او، زیمل به خوانندگانش یادآور می شود آزادی ای که دولت مبتنی بر سرمایه داری لیبرال پدید آورده، به رغم داشتن سود احتمالی بسیار، یک خیر در خود و برای خود نیست.