Status Updates From Into the White: Scott's Ant...

Ekip, Güney Kutbu keşfi için aylardır kampta bekliyordu. Hava koşullarının iyileşmesini beklediler. Vakit gelmeden yürüyüşe geçtiler. Ekibin başı Scott acele etti, çünkü bu keşif yolculuğuna Norveçli bir ekibin de yola çıktığı haberini aldı. Tırnaklarımı yiyerek gelişmeleri takip ediyorum. Spoiler nedeniyle detay veremiyorum, kusura bakmayın. Bana dua edin lütfen!

Niran Elçi'nin fantastik (dökülen) çevirisinden kitabı bırakırım korkusuyla romana "bu tam benlik" diyerek sımsıkı sarıldıktan sonra şimdi de roman yapıştı bana. Ya benim Antartika'da ne işim var. Yaptık bir cahillik. Burnuma kadar buzun içindeyim. Hey kim var orda? Wilson, sen misin? Ver elini. Oates öldü mü? Ölüyorum diye sevinçle bağırıyordu. Benim Arizona'da olmam lazım. Bekliyorlar.

Komediye bakar mısın: Antartika'dayız. Keşif yürüyüşüne geçen ekip, hava koşullarının zorlaşmasıyla duruyor. Ayak üstü durum değerlendirilmesiyle karargaha geri dönme kararı alınıyor. Dönüş yolunda kamp kuruluyor. Herkes yorgun, kafayı vurup uyuyorlar. Çadırın dışından tuhaf sesler duyuluyor, horlama, homurtu gibi bir ses. Çıkıp bakıyorlar. Bulundukları buz kütlesi kopmuş denize doğru sürükleniyorlar.

Niran Elçi'nin yanlış kelimeleri kullandığı, doğru kelimelerin de cümlede yanlış yerleştirdiği fantastik çevirisine rağmen romana sımsıkı sarıldım, öyle bir sarıldım ki asla bırakmam. Olay Antartika'da geçiyor. Kaptan Scott altmış beş adamıyla Terra Nova adlı gemiye atlayıp Kutuplara gidiyorlar. Macera. Her saniyesi tehlike. Gemi sabah buzullara saplandı. Biraz önce kurtardılar. Buzullarda yerleşecek yer arıyorlar...

AYO