Status Updates From باقی‌مانده‌های آشویتس: شاهد...

…درست همانطور که هیچکس هرگز بازنگشته است تا مرگ خویش را وصف کند. غرق‌شدگان (کسانی که در اردوگاه کشته شده‌اند.) حتی اگر کاغذ و قلم داشتند، شهادت نمیدادند، چون مرگ آنها پیش از مرگ بدن‌هایشان آغاز شده بود.

«آنان که این تجربه را از سر نگذرانده‌اند هرگز نخواهند دانست؛ آنان که از سر گذرانده‌اند هرگز نخواهند گفت؛ نه واقعا، نه کاملا…گذشته از آنِ مردگان است… .»

"کسی نمی‌تواند از اردوگاه بیگاری بدون این احساس گناه جان به در برد که او به طرزی چنین باورنکردنی خوش‌اقبال بوده وقتی میلیون‌ها نفر هلاک شدند، بسیاری جلوی چشمان خود او... در اردوگاه‌ها فرد مجبور می‌شد، روزهای پیاپی، طی سالیان، نابودی دیگران را تماشا کند، و احساس کند_خلاف تشخیص بهتر خود_که باید دخالت می‌کرد و مانع می‌شد، احساس گناه کند که اغلب خوشحال شده بود که خودش نبود که هلاک شده بود."

Sommige boeken moet je frequent herlezen.