Status Updates From ‫شاهنامه، دفتر یکم (دیباچه ...

وقتی که مهراب از عشق رودابه و زال باخبر میشه:
چو بشنید مهراب بر پای جست
نهاد از بر دست شمشیر دست
همی گفت رودابه را رود خون
بروی زمین بر کنم هم کنون

نهاده سر ایرج اندر کنار
سر خویشتن کرد سوی کردگار

همی گفت کای داور دادگر
بدین بی‌گنه کشته اندر نگر

به خنجر سرش خسته در پیش من
تنش خورده شیران آن انجمن

دل هر دو بیداد از آن سان بسوز
که هرگز نبینند جز تیره روز

به داغی جگرشان کنی آژده
که بخشایش آرد بریشان دده

همی خواهم از روشن کردگار
که چندان زمان یابم از روزگار

که از تخم ایرج یکی نامور
ببینم برین کین بسته کمر

چو دیدم چنین زان سپس شایدم
اگر خاک بالا بپیمایدم

جایی که شاه یمن سه دخترش رو می‌خواد بده به پسرای فریدون:
«بدانید کین سه جهان‌بین من/سپردم به ایشان به آیین من
بدان تا چو دیده بدارندشان/چون جان پیش دل برگمارندشان»

خروشی برآمد از آتشکده
که بر تخت اگر شاه باشد دده

همه پیر و برناش فرمان بریم
یکایک ز گفتار او نگذریم

نخواهیم بر گاه ضحاک را
مر آن اژدهاخیم ناپاک را

چنینیم یکسر که و مه همه
تو خواهی شبان باش، خواهی رمه!

داستان ضحاک

جهانا مپرور چو خواهی درود!
چو می بدروی، پروریدن چه سود؟!

از داستان طهمورت

جهان سربسر چون فسانه‌ست و بس!
نماند بد و نیک بر هیچکس!

از داستان گیومرت

جهان سر بسر چون فسانه‌ست و بس!
نماند بد و نیک بر هیچکس!

از داستان گیومرت

هر بار از شباهت داستان ضحاک دچار شگفتی می‌شم.

دوباره از اول.