Status Updates From The World Goes On

Z tych ostatnich opowiadań nic nie rozumiem.

Przyznam, że opowiadanie (Prawo Tezeusza) choć główna część nie miała dla mnie za dużo sensu, bardzo mnie zaciekawiło. Nadal nie rozumiem czy pierwszoosobowy bohater opowiada prawdziwą historię autora, czy też jest to całkowicie wymyślona historia.

Gość stwierdził, że życie nie ma sensu i postanowił napisać to na tysiąc różnych sposobów. I użala się nad soba i nad bezsensem życia, szukając pozornego sensu i nie widząc w tym sensu. To nie ma sensu.

Ciekawe, ale autor brzmi jak ktoś, kto nie ma konkretnego kodeksu moralnego, tylko jakieś uczucia na temat dobra i zła, które próbuje mądrze opisać, ale nie umie, bo brakuje mu podstaw. Być może do czegoś dąży, tylko ja jeszcze nie wiem do czego, albo nie rozumiem co ma na myśli.

Staram się rozumieć, ale nie rozumiem

Dziwne to trochę. Pierwsze opowiadanie jest pisane jednym zdaniem, zamiast kropek są przecinki i ciężko się to czyta. Mój wzrok pędzi do końca zdania, szukając kropki, a w głowie czytam tekst strasznie monotonne, bo nie wiem gdzie stawiać akcenty. Niewygodnie się to czyta, momentami ciężko, bo czasem są używane trudne sformułowania.