Status Updates From بچه مردم

چرا داستان هفتم یه چیزی کم داره انگار؟
نمی‌دونم شاید چون داستان کوتاهه ولی خب، دلم می‌خواست یکم وسیع‌تر شه فضاش.

تا اینجا که دوست دارم. از شیوه‌ی شروع و پایان داستان‌ها ‌و فضای ایران قدیمشون خوشم می‌آد.

داستان‌های دیگه‌ای وقت کردم بخونم «زندگی که گریخت»، «آفتاب لب بام» و «گناه» بود. در کل تا اینجا از این مجموعه داستان خیلی خوشم اومده. جلال خیلی نثر خوبی داره و توصیف‌هاش از آدما و درون اونها خیلی دقیقه. بخصوص توی داستان «گناه» خیلی این مسئله به چشمم اومد. داستان از زبان یه دختر نوجون روایت میشه که توی یه خانواده‌ی خیلی بسته و مذهبی زندگی میکنه.

داستان «بچۀ مردم» رو قبلا خونده بودم و اشک من و درآورده بود. فقر فرهنگی و تعصب تو خیلی از داستان‌هایی که از این مجموعه خوندم دیده میشه. از «سه‌تار» ی که آلت کفر به حساب میاد. تا «لاک صورتی» هاجر که تو زمان بدی خریده شده بود. میگم زمان بد چون تو این داستان به نظرم نقش فقر پررنگ تره تا تعصب. تو کتابی که از کتابخونه گرفتم دو داستان «وداع» و «وسواس» کامل نیست بعدا که یه کتاب دیگه گرفتم اونها رو می‌خونم.

بااااالاخره تابستوووووووووووون🎉🎉🎉🎉🎉