Status Updates From La biblioteca de noche

Manguel'in favori takıntılarından biri Borges ise diğeri mitoloji! Yuva Olarak Kütüphane adını verdiği son bölümde mitoloji bilgisini değerlendiriyor.

Alberto Manguel on üçüncü bölümde bir kimlik olarak ulusal kütüphaneciliği anlatıyor.
İlginçtir;  Britanya Krallığı kütüphane işine tarihinin hiçbir döneminde sıcak bakmamış. Ulusal kütüphane kuralım fikri ilk kez 1556'da kral tarafından ortaya atılmış, ilerki yıllarda defalarca yinelenmiş bu fikir ama Krallık'tan ilgilenen olmamış, Antonio Panizzi adında çılgın bir adam bu işi ısrarla, sabırla kovalamış ve dünyaca

Alberto Manguel on ikinci bölümde düş ürünü kitapların kütüphanelerini anlatıyor.
Anlaşıldı ki Manguel için Borges bir takıntı, okuduğum kitaplarında ne yapıp edip lafı Borges'e getiriyor; bu bölümde Borges'in kütüphaneci tarafına değiniyor.
Başka tanıdık simalarından Charles Dickens mesela, bu adamın raflarında ilk planda görülen ciltlerin sırtlarında kafasına göre konmuş isimler varmış.
Favori yazarı Karl May diye

Alberto Manguel on birinci bölümde kütüphanelerde kitapların unutulması durumunu anlatıyor. Kütüphanemin yarısını hatırladığım yarısını da unuttuğum kitaplar oluşturmaktadır diyor mesela Manguel. Robert Musil de bir romanında şöyle yazmış: "Bütün iyi kütüphanecilerin sırrı başlıklarla içindekiler listesi dışında ona emanet edilen edebiyata ait hiçbir şey okumamaktır."

Alberto Manguel onuncu bölümde Nazilerin Avrupa genelinde Yahudi kütüphanelerini yakmalarını anlatıyor.

Alberto Manguel dokuzuncu bölümde Robinson Crusoe fenomeninden hareketle kütüphanenin/kitabın toplumlardaki yeri ve anlamını tartışıyor.
Crusoe teknesi batıp da Ada'ya çıktığında yanında dandik de olsa birkaç kitap vardı; otuz yıl sonrasında Ada'yı terk ettiğinde kitapsızdı. Demek istediği, toplumlarda kitaplar hâlâ önemsiz, hâlâ süs eşyasından sayılıyor.

Alberto Manguel xxxxx bölümde Robinson Crusoe fenomeninden hareketle kütüphanenin/kitabın toplumlardaki yeri ve anlamını tartışıyor.
Crusoe teknesi batıp da Ada'ya çıktığında yanında dandik de olsa birkaç kitap vardı; otuz yıl sonrasında Ada'yı terk ettiğinde kitapsızdı. Demek istediği, toplumlarda kitaplar hâlâ önemsiz, hâlâ süs eşyasından sayılıyor.

Alberto Manguel sekizinci bölümde zihnin işleyişiyle sahibinin aynası kütüphanelerden bahsediyor.

Alberto Manguel yedinci bölümde yazarların farklı amaçla kullandıkları, döşedikleri kütüphane ve çalışma odalarını anlatıyor.

Alberto Manguel altıncı bölümde kendi kütüphanesinin inşaatında hareketle dünyadaki kütüphanelerin mimarisini anlatıyor.

Alberto Manguel beşinci bölümde kütüphane sansürlerini ve imha edilişlerini araştırıyor.

Alberto Manguel beşinci bölümde kütüphane sansürlerini ve imhalarını anlatıyor.

Alberto Manguel dördüncü bölümde güçlü kütüphanenin nasıllığını tartışıyor.

Alberto Manguel dördüncü bölümde güçlü kütüphanenin nasıllığını tartıyışor.

Alberto Manguel ikinci bölümde özel, genel kütüphanelerin mekan durumunu çatır çatır tartışıyor. Kitapların raflara sığmamasına okurların çareler arayışındaki yaratıcılıklarına rağmen çözüm bulamadıklarını, hatta New York'ta bir okurun bu çözümsüzlükten hayati tehlike atlattığını okuyoruz. (Kitap ve dergilerden dolup taşan odasında mahsur kalan okur itfaiyenin saatler süren yoğun uğraşlarıyla kurtarılıyor.)

"Gerçek şu ki, kütüphanemle çevrili olmadan yaşadığımı anımsamıyorum. Yedi ya da sekiz yaşındayken odamda,  her türlü konuda farklı boyutlarda yaklaşık yüz ciltlik minyatür bir İskenderiye kurmuştum."

"Gerçek şu ki, kütüphanemle çevrili olmadan yaşadığımı anımsamıyorum. Yedi ya da sekiz yaşındayken odamda, 
her türlü konuda farklı boyutlarda yaklaşık yüz ciltlik minyatür bir İskenderiye kurmuştum."