Status Updates From سيمفونية الموتى

به جاهای زیادی قشنگش رسیدم

من لابه‌لای غم‌های این سمفونی، گم شدم :)
تموم نشو.
تموم نشو.

با صدای بلند گفت :«این هم سازمان ملل. اما محاکمه‌ای در کار نیست.»

گفتم:«یک جوان به سن و سال من و تو چند ساعت باید بخوابد؟»
گفت:«یک آدم به سن و سال من و تو چند ساعت باید بخواند؟»

گفت:«سرم بازار مسگرهاست.» دستش را روی سینه‌اش گذاشت:«این جام ایستاده. یک چیزی این‌جا مانده که هی حالم را خراب‌تر میکند.»

موومان چهارم:
نوک انگشت را که به تخم چشم فشار بدهی، درخت دو تا میشود. پاهای من هم چهار تا میشوند. زلزله هم می‌آید. اورهان هم مست میکند. با یک انگشت همه دنیا را می‌شود تکان داد.

«خدا میان گندم خط گذاشته. حساب هر کس سوا. اما چسبیده به هم.»

+ من دنبال خودم در گذشته‌ها میگردم. ما چیزهایی در گذشته
داشته‌ایم که حالا نداریم.
- مثلا چی؟
+ نمیدانم.

“چقدر انسان تنهاست. مثل پر کاه در هوای طوفانی.”

چهار سال پیش که این کتاب رو برداشتم تا بخونم هیچ جوره نتونستم باهاش ارتباط بگیرم و شد جز سخت خوان ترین ها برام

حالا امروز بعد از این همه سال منو صدا کرد که
الان وقت خوانش منه🤌🏻

خیلی ازش نخوندم اما تا به اینجا برعکس قبل قشنگ به جونم نشسته ببینم تا آخر کتاب نظرم چی میشه!

و باز هم امروز این جمله قشنگ برام تداعی شد
(این کتاب ها هستند که مارو انتخاب می‌کنند)

چهار سال پیش که این کتاب رو برداشتم تا بخونم هیچ جوره نتونستم باهاش ارتباط بگیرم و شد جز سخت خوان ترین ها برام

حالا امروز بعد از این همه سال منو صدا کرد که
الان وقت خوانش منه🤌🏻

خیلی ازش نخوندم اما تا به اینجا برعکس قبل قشنگ به جونم نشسته تا ببینم تا آخر کتاب نظرم چی میشه!

و باز هم امروز این جمله قشنگ برام تداعی شد
(این کتاب ها هستند که مارو انتخاب می‌کنند)

چهار سال پیش که این کتاب رو برداشتم تا بخونم هیچ جوره نتونستم باهاش ارتباط بگیرم و شد جز سخت خوان ترین ها برام

حالا امروز بعد از این همه سال منو صدا کرد که
الان وقت خوانش منه🤌🏻

خیلی ازش نخوندم اما تا به اینجا برعکس قبل قشنگ به جونم نشسته تا ببینم تا آخر کتاب نظرم چی میشه!

و باز هم امروز این جمله قشنگ برام تداعی شد
(این کتاب ها هستند که مارو انتخاب می‌کنند)

چهار سال پیش که این کتاب رو برداشتم بخونم هیچ جوره نتونستم باهاش ارتباط بگیرم و شد یکی از
سخت خوان ترین ها برای من

حالا بعد از گذشت چند سال امروز منو صدا کرد و گفت الان وقت خوانش منه🤌🏻 چند صفحه اول کتاب هستم اما تا همینجا به جونم نشسته تا ببینم نظرم در آخر چطوره!

و امروز برای من مجدد این جمله قشنگ تداعی شد
( این کتاب ها هستند که مارو انتخاب می‌کنند)

چهارسال پیش برای اولین بار که این کتاب رو دست گرفتم هیچ جوره نتونستم باهاش ارتباط بگیرم و گذاشتمش کنار
حالا بعد از گذشت چند سال و این تصور که این کتاب جز سخت خوان ترین ها برای منه
امروز منو صدا کرد که الان وقتمه بخون منو
و برای من امروز مجدد این جمله قشنگ تداعی شد که
( این کتاب ها هستن که مارو انتخاب می‌کنند)

در حال خوندن موومان آخر هستم؛ و اندوه جوری بر من چیره شده که به ناچار بعد از خوندن هر چند صفحه از خوندن دست می‌کشم تا بتونم سنگینی چیزی که خوندم رو از روی قلبم بردارم…قلبم شرحه شرحه‌ست:(