Status Updates From Anaların Hakkı

Çünkü varacağı yere nasıl olsa varırdı insan. Ama o böyle üşümüş, böyle yorgun, gene de içinde yenice tutuşmuş bir alevin sıcaklığıyla ancak bir kez çıkacaktı yola. Bundan ötürü dönüşü geciktirmek gerekti.

…hareketli gencin arasında, seyirlik bir görünüşe bürünüyor muydu? Garip bir biçimde gururlu, neredeyse alıngan, pek çabuk da kalender oluvermişlerdi. Artık iş başındaki arkadaşlarını görmeye gitmiyorlardı. Pastanelerde de buluşmuyorlardı. Boyunbağsız, en eski pabuçlarını bulup ayaklarına geçirerek evlerinin yakınındaki kahveye gidiyorlar…

Önünde imza edilecek evrak yığılı, telefonu durmadan çalan bir şube müdürü, yeni emekliye küçümser gibi mi bakmıştı bir kez? Neden o oturur oturmaz kahve ısmarlanıyordu? Bir an önce çıkıp gitsin diye mi?..Kendileri gibi emekli olanları bulup pastanelerde buluşmaya başladılar. Ama pastanenin en tenha köşesine suçlular gibi büzülmüş, üç emekli, onca cıvıldayan…

“Hem insanın bir yerde denenmemiş bir umudu olmalı bence… Saklı kalmalı.”