Status Updates From ตะวันข้างแรม

ความท้าทายของการอ่านเรื่องนี้สำหรับฉันคือนักเขียนจะดำเนินเรื่องไปทางไหนที่จะทำให้เราเปิดใจกับพระเอกนิสัยเหี้ยที่เราอยากเหยียบให้จมดินขนาดนี้

พระเอกมีแววเป็น manipulator มาแต่ไกล อาจจะไม่ได้หวังสมบัตินางเอก แต่หวังนางเอกเป็น trophy ประดับตัวแน่ๆ all too well 10 minutes version ต้องเข้าละ

ชื่อเล่นพระเอกเหมือนชื่อหมาบ้านน้าฉันอะ แล้วมันเป็นหมาเลิ่กลั่กขี้กลัว คาฯ พระเอกในเรื่องขัดกับหมาที่ชื่อเหมือนกัน แต่ฉันก็มองพระเอกเหมือนหมาน้าฉัน555

โอ้ยยยยย ไม่คิดว่าจะร้องไห้นะ แต่พออ่านถึง2บทสุดท้ายคือน้ำตาไหลเอง โฮ 😢

คุณใช้ความรู้สึกฉันเป็นสะพาน เหยียบย่ำมันขึ้นไป

เป้าหมายที่เห็นมีอยู่จริงหรือเป็นเพราะเหลี่ยมมุมของแสงหลอกตา…

‘เป็นความมั่นคง เป็นหมากบนกระดาน เป็นไพ่ใบสุดท้าย เป็นเบี้ยที่จะไม่มีวันยอมเสียไป’
เปรียบเปรยสวยมาก ภาษาดีมากๆ

‘มือหยาบกระด้าง เต็มไปด้วยรายละเอียดแห่งชีวิต’ หูยยยยยภาษาอย่างสวย

ดราม่าแน่นอนนนนน

กลิ่นตุๆซะแล้วอาจจะไม่ใช่แนวตัวเองก็ได้พระเอกเห็นแก่ตัวเกินไปทำผู้หญิงอื่นท้องในเวลาไล่ๆกันจะนอนกับนางเอกเธอก็ถามหาถุงยางหาว่าเค้ารังเกียจ🙄

พระเอก มีทั้งนางเอกเพื่อความั่นคง และผู้หญิงอีกคนเพื่อสนองความต้องการ

จดทะเบียน

เริ่มทำความรู้จัก…

ตาจะออกไปแตะขอบฟ้าแบบพี่ตูน//คุณตาเปรี้ยว

ความรักร้ายๆ

อย่กจะกราบคุณนักเขียน อย่าให้เป็นจริงได้ไหม ถ้าจริง จะเกลียดพระเอกมาก แค่นี้ก็จะหาจุดยืนให้ไม่ได้แล้ววว 😰😰

คุณก้านจีบได้ใจสั่นมากกกก ☺️☺️☺️☺️ เป็นหอมก็โดนตก

หอมนี้อยู่ท่ามกลางเสือสิงห์กระทิงแรด จะมีใครไว้ใจได้บ้างนะ

พระเอกเริ่มเลวแล้วจ้า 55 // ร้ายลึกอ่ะ 😅😅

ชอบที่หอมเป็นคุณหนูติดดินนี้แหละ 😊😊

นางเอกจบคณะเกษตร

แด่...เธอผู้เป็นดวงตะวัน
เธออาจคิดว่าผมจะยืนอยู่ข้างเธอไหม ถ้าเธอไม่ใช่หลานสาวท่านประธาน
เธออาจคิดว่าผมจะกุมมือเธอไหม ถ้าเธอไม่ได้มีทรัพย์สมบัติมากมาย
เธออาจคิดว่าผมจะรักเธอไหม ถ้าเราไม่ได้แต่งงานกันด้วยเหตุจำเป็น
ผมไม่รู้...รู้แต่ผมจะไม่มีวันได้รู้จักความรักต่อตัวเองและผู้อื่น
หากไม่ได้รักเธอ...
(P.397)

"ผมไม่ได้ต้องการหลอกหอม แต่ที่ผ่านมาผมหลอกตัวเองว่าสิ่งใดสำคัญ ตอนที่ผมรู้แล้วว่าความสำเร็จเป็นแค่ภาพมายา...เหมือนตะวันข้างแรม ผมโชคดีที่มีโอกาสได้เห็นความยิ่งใหญ่ของดวงตะวันที่แท้เมื่อได้รู้จักความรักแท้จริงว่าเป็นอย่างไร"
(P.377)

"หอมไม่โกรธแล้ว หนีไปเถอะนะคะ หนีไปวันนี้...ตอนนี้"
กาจพลซบหน้ากับเรือนผมของเจ้าหล่อน สองแขนกอดรัดร่างบางสนิทแนบตามความปรารถนาของใจ "เชื่อแล้วใช่ไหม เชื่อหรือยังว่ารักมาก...มากสุดชีวิต"
"อย่าทำแบบนี้ ไม่มีประโยชน์หรอกนะคะ"
"มีสิ มี..."
"ไม่จริง ถ้ารักหอมก็หนีไปสิ บอกให้หนีไง อย่าทำกับหอมแบบนี้"
"ผมทำไม่ได้" ชายหนุ่มตอบเสียงพร่าทว่ามั่นคง "หนีไม่ได้ ถ้าหนี...จะไม่ได้เจอหน้าหอมตลอดชีวิต ถึงหนีไม่ได้"
(P.375)

"ฉันน่าจะเลิกยุ่งเกี่ยว เลิกสนใจเขา ฉันน่าจะนึกถึงสิ่งที่เขาทำกับฉัน หรือนึกถึงเกียรติและศักดิ์ศรีของวงศ์ตระกูล นึกถึงความมั่นคงของอนิกนันท์ ฉันทำทั้งหมดแล้วไข่ ฉันฝืนทำทุกอย่างที่ควรจะเป็นแล้ว แต่ทำไมถึงมีแต่ฉันที่เสียใจ ทุกข์ใจคนเดียวว่ะแก"
"แกอยากให้มีใครมาบอกให้แกทำตามหัวใจใช่ไหม..ทำสิ ข้าอยู่ข้างแก"
(P.367)

หากเป็นเมื่อก่อนเขาอาจยอมหลับตาข้างหนึ่งเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง แต่บัดนี้เขารู้แล้วว่าการต่อสู้กับคนที่รักยากกว่าการต่อสู้กับด้านมืดในจิตใจของตนหลายเท่านัก เมื่อมันเป็นสังเวียนที่เขาไม่มีวันชนะ ถ้าเธอแพ้พ่าย เจ็บปวด เสียใจ เขาก็แพ้ด้วยเช่นกัน...(P.309)