Status Updates From Understanding Hermeneutics ...

هر چی از شلایرماخر و دیلتای لذت بردم و یاد گرفتم، از گادامر اعصابم خورد شد. حالا منتظر فصل هفتمم که انتقادات مختلف به گادامر رو مطرح می‌کنه.

دو فصل کمابیش کم اهمیت راجع به هایدگر که می تونست یک فصل بشه.
و حالا گادامر.

هایدگر میگه: ما اولین بار با اشیا به عنوان یک سری اعیان و ابژه‌های فیزیکی مواجه نمیشیم. اولین بار با اشیا به عنوان امور سودمند مواجه میشیم.
پس کی به شیء بودن اشیا توجه می کنیم؟ وقتی که اشیا سودمند نباشن: وقتی مزاحم باشن، یا وقتی سودمند باشن ولی در دسترس نباشن، در این مواقعه که ما رویکرد اولیه مون که فقط به چشم امور سودمند به اشیا نگاه می کردیم رو کنار می ذاریم، و به چشم اعیان و ابژه‌هایی فیزیکی به اشیا نگاه می کنیم.

فهم نزد دیلتای به فرایندی اطلاق می‌شود که به وسیلهٔ آن، در پس نشانه‌های داده شده به حواس، واقعیت روانی‌ای را تشخیص می‌دهیم که این نشانه‌ها بیان آن محسوب می‌شوند.

دیلتای معتقد بود که امثال آگوست کنت با تلاش برای به کار بردن روش علوم طبیعی در علوم انسانی، در حقیقت علوم انسانی را ناقص و معیوب کردند. او نشان داد که علوم انسانی و طبیعی، با هم تفاوتی ماهوی دارند و نمی‌شود از روش واحدی برای هر دو سود جست...

به نظر کتاب خوبی برای شروع فهم هرمنوتیک میاد. حالا فصل اول رو تموم کردم تازه، برسم به فصل های بعدی ببینم همین طور پیش میره؟