Status Updates From El túnel

english version first and spanish version if i manage to find it:)

صفحه‌ی ۸۹ فصل ۱۷. نمی‌خوام اسپویل کنم ولی حرفمو پس میگیرم از اونجایی که بدگمانی وارد داستان شد دیگه لذت نبردم نه تنها از هر جمله بلکه فقط کنجکاویم منو به صفحه‌ی بعد میکشونه
قلبم درد گرفت فمنیستی درونم زده بیرون و آماده‌ام مثل یه بمب منفجر بشم اما بازم با صبوری خشمگینی لابه‌لای خط‌ها دنبال کلمه یا جمله‌ایی میگردم که خوان پابلو کاستل رو درک کنم ، حداقل قضاوتش نکنم
راستش فهمیدنش سخت نیست ولی از اشتباه بودنش کم نمیکنه

تا حالا شده کتابی رو بخونید که با هر خط لذت ببرید از قلم نویسنده جوری که برگردید و از اول یک جمله یا یک پاراگراف رو از اول بخونید و در آخر مطمئن بشید که دوباره دوباره این کتاب رو خواهید خوند؟
این کتاب برای من اینجوریه حداقل تا حالا که صفحه‌ی ۳۰ هستم اینجوری بوده
قبلا تا حدی با کتاب بندهای استتارنونه اگر اسم نویسنده رو درست گفته باشم همچین چیزی رو تجربه کردم با این تفاوت که اونجا روند کلی داستان جذبم میکرد.

"en todo caso había un solo túnel, oscuro y solitario: el mío, el túnel en que había transcurrido mi infancia, mi juventud, toda mi vida."