Status Updates From نغمه‌هایی از پشت دیوار: داس...

چطور می‌شود هم خودمان باشیم و هم روبات‌هایی فاقد قدرت اعتراض؟ همین که مختار خلق شده‌ایم یعنی پیشاپیش و جبرا معترض خواهیم بود. جبرا متمرد خواهیم بود. نباید انتظار پذیرش محض از موجودی داشت که ذاتا عاصی است.

"از خودش فرار می‌کرد، از غم به خنده گریز می‌زد. از تنهایی به جمع‌هایی که حرفش را نمی‌فهمیدند..."

وقتی کسی با شخصیت تحقیرشده قدرتی بدست بیاورد، انسان خطرناکی می‌شود.

این کاری است که به روایت اریک فروم در کتاب "گریز از آزادی"، مردم جوامع استبدادزده می‌کنند؛ با این که در عطش آزادی می‌سوزند، اما طی یک واکنش ناخودآگاه توده‌ای، فقط استبداد را بازتولید می‌کنند. فقط زندان را بازتولید می‌کنند. به خاطر دشوار بودن و سنگین بودن مسئولیت آزادی، با اینکه خودآگاهانه به دنبالش‌اند، ناخودآگاهانه از آن فراری‌اند!

زندان نیز چون بسیاری دیگر از مخلوقات بشر،
درست برخلاف هدف خلقتش عمل می‌کند
و شکارچیانِ بیرون، شکارچیانِ درون هم هستند
و آنان که در زندان بزرگ، قربانی‌اند
در زندان کوچک هم قربانی می‌شوند.